Francis Ponge - La Fabrique du pré - 1971

Francis Ponge. FABRYKA SIELI NRZY

Wydawnictwo Skira, kolekcja „Ścieżki twórczości”, Genève, 1971, (21,5 x 16,6 cm), 272 stron, okładka ilustrowana na obwolinie.

22 ilustracje czarno‑białe i kolorowe poza tekstem.

Oryginalne wydanie w dobrym stanie, z wyjątkiem drobnych uszkodzeń okładki, z małymi defektami lakierowania na końcówkach i grzbiecie, jak to zwykle w tej kolekcji, wnętrze w doskonałym stanie.

Francis Ponge publikuje La Fabrique du pré w 1971 roku w wydawnictwie Skira w Genewie, w kolekcji „Les Sentiers de la Création” pod kierownictwem Alberta Skira i Gaëtana Picona. Ten jedenasty tom serii jest obiektem złożonym, który ukazuje proces tworzenia wiersza „Le Pré” (po raz pierwszy ukazał się w 1964 w Tel Quel i w 1967 w Le Nouveau Recueil).

Dzieło składa się z pięciu warstw tekstowych i ikonograficznych ilustrujących „metodę twórczą” Ponge’a:

- Teoretyczne wprowadzenie na temat pojęć „twórczość” i „ścieżka”.
- „Fabryka” sama w sobie, odtworzenie rękopisów wiersza w ich chronologicznym porządku (szczególnie notatek z października 1960).
- Tekst „definitywny” wiersza, wydrukowany na brązowym papierze (havane), zgodnie z wolą autora.
- Transkrypcja rękopisu, wydrukowana na zielonym papierze, odzwierciedlająca pertraktacje i warianty.
- Seria ilustracji (ryciny, fotografie, reprodukcje malarskie) przyczyniających się do debaty między sztukami.

Kolekcja Les Sentiers de la création, publikowana przez Éditions d’Art Albert Skira w latach 1969–1976, reprezentuje unikalną przygodę edytorską na styku sztuk, literatury i myśli wizualnej. Kierowana przez Alberta Skirę we współpracy z Gaëtanem Picónem, ta kolekcja gromadzi niepublikowane dzieła pisarzy, artystów i myślicieli ówczesnych, zaproszonych do zgłębiania własnej ścieżki twórczej poprzez połączenie tekstu i obrazu.

Oryginalność kolekcji polega na fundamentującym założeniu: każdy autor nie tylko pisze, ale także ilustruje sam swą publikację, tworząc oryginalne obrazy albo wybierając istniejące reprodukcje. Ten gest auto‑ilustracji przekształca obraz w środek wyrazu uzupełniający tekst, czasem nawet w napięciu z nim, tworząc wyjątkowy dialog między werbalnym a wizualnym.

Autorzy aktywnie uczestniczyli w opracowaniu układu stron, w ścisłej współpracy z zespołem redakcyjnym, co wzmacniało jedność artystyczną każdego tom