Sergio Sarri (1938-2018) - Macchina per scervellarsi

Serigrafia ręcznie drukowana w 75 egzemplarzach przez Studio D Milano w 1972 roku. Egzemplarz 3/75
Sergio Sarri urodził się w Turynie w 1938 roku. Początek jego działalności artystycznej sięga pierwszych lat sześćdziesiątych; brał udział w kursach malarstwa w Bernie i w Paryżu. Jego poszukiwania koncentrują się głównie na relacji człowiek-maszyna, tematyce podkreślonej po podróży do Stanów Zjednoczonych w 1965 roku. W 1974 otrzymuje stypendium i pobyt w Muzeum Sztuki Współczesnej w Amsterdamie, a w latach 1975–1976 pracuje w Cité des Arts w Paryżu. Otrzymuje liczne wyróżnienia, m.in.: Nagroda Suzzara, Nagroda Bollate (1967) i Nagroda Ramazzotti, Nagroda Campigna (1973), Nagroda San Marino (1978), Nagroda Roncaglia (1988), Nagroda Sulmona (1991), Nagroda Busto Arsizio (2001). Od 1994 do 1997 był wykładowcą Anatomii Artystycznej w Akademii Brera w Mediolanie. W ciągu lat brał udział w najważniejszych międzynarodowych wystawach: od Salonu Młodego Malarstwa w Paryżu (1970) i Brukseli (1971), po Biennale Internationale d’Arte w Wenecji (1972 i 2011), Quadriennale Narodowe Sztuki w Rzymie (1986), Triennale Narodowe Sztuki w Mediolanie (1971, 1974 i 1993). Po grand tour, który pod koniec lat 60. zabrał go do Stanów Zjednoczonych i Europy, Sarri wraca do Włoch i, początkowo odwołując się do kina eksperymentalnego „Metropolis” Friedricha Wällifa Langa, realizuje filmy: Le storie di Varazze, Le avventure di Nessuno i Vostock, doświadczenie, które staje się dla niego fundamentem koncepcyjnym i wyobraźni wizualnej, dające początek trudnemu postrzeganiu malarstwa jako języka awangardy.
Stałe zaangażowanie artysty polega na zgłębianiu obiektywnego i egzystencjalnego stanu człowieka w relacji do społeczeństwa. W jego pracach wszystko wydaje się rozszczepione w nieregularny stan, w deformację świata zdominowanego przez technologię, w „maszyna-totem”, sytuacje które czasami przypominają wizjonerstwo sadomasochistyczne. Zajmuje się malarstwem i ilustrowaniem reklamowym, zanim w 1984 roku wkroczył do świata komiksu, gdzie, pod pseudonimem SeSar, zaczął publikować w „Corto Maltese” opowiadania niezwykle szczególne, w których reinterpretował mity i postacie hollywoodzkiego kina lat ’30–’50: od Ritę Hayworth po Errola Flynna, od Humphrey’a Bogarta po King Bonga. W 1995 roku stworzył dla wydawnictwa Lo Scarabeo oryginalne Tarocchi del cinema.
Przypomnijmy tylko kilka jego znaczących wystaw w Italii i za granicą: Musée Municipal de Saint Paul de Vence, „Jeune peinture italienne” Isy Brachot – Genewa – Paryż – Bruksela, Galerie T. – Amsterdam, „Objtywność i zaangażowanie” – Rzym – Berlin, XXVII Triennale Narodowe Sztuki w Mediolanie – Mediolan (1971); „Metamorfosi dell’oggetto” Palazzo Reale – Mediolan, Biennale Grafika – Kraków – Polska, XXXVI Biennale Internazionale d’Arte di Venezia – Wenecja (1972); V Kunstmesse – Berlin, „Esorcismo dell’Eros” Palazzo Esposizioni – Rzym, Museum of Art – San Francisco – USA (1973); Galerie T – Amsterdam, X Biennale International d’art – Menton – Francja, XXVIII Triennale Narodowe Sztuki w Mediolanie – Mediolan (1974); Galerie Arcanes – Bruksela, Hagener Kunst Kabinet – Hagen – Niemcy, „La realité et son image” Galerie E. De Causans – Paryż (1975); Palazzo dei Diamanti – Ferrara, indywidualna wystawa (1976); „Quotidien: Histoire et Utopie” – Grenoble – Francja, „Arte in Italia 1960/1977” Galeria Civica – Turyn (1977); „Image-invention” Centro Culturale Italiano – Paryż, Salon de la Jeune Peinture – Paryż (1978); „Arte Italiana – Il Cairo – Egipt” , „Nouvelles Tendences Italiennes” – Macon – Francja (1979); „Exposition Corps” – Tours – Francja, „Cronique des années de crise” Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris – Paryż (1980); Maison Rabelais – Metz – Francja, „Art ’12” – Basel – Szwajcaria (1981); Atelier Noblet – Grenoble – Francja (1982); „Il Pop-Art e l’Italia” – Pavia (1983); Galerie G. Fall – Paryż (1984); „ARCO ’85” – Madryt – Hiszpania (1985); Galerie G. Fall – Paryż, XI Quadriennale Narodowe Sztuki w Rzymie – Rzym (1986); „La Danza” Studio Gastaldelli – Mediolan (1987); „Lo schermo dipinto” Centro Internazionale Brera – Mediolan, (1988); „Arte e Sport” Stadio dei Marmi, Foro Italico – Rzym (1989); Forte Spagnolo – L’Aquila, „Italia ’90 – Calcio d’inizio” Palazzo delle Stelline – Mediolan (1990); Galleria Mllenium – Kunstmesse – Frankfurt (1991); Galleria Ca’ d’Oro – Rzym, Biennale d’Arte „Olimpiadi ‘92” – Barcelona – Hiszpania (1992);
Casa della Cultura – Tavernes de la Valldigna – Valencia – Hiszpania, „Omaggio a C. Schulz” Palazzo delle Esposizioni – Rzym, Palazzo Fortuny – Wenecja, Rotonda della Besana – Mediolan, XXXII Triennale Narodowa Sztuki w Mediolan – Mediolan (1993); „La Premia Suzzara – Selezione opere 1948/1994” Casa del Mantegna – Mantua, „100 Artisti per Milano” La Permanente di Milano – Mediolan, „L’Arte resiste” Sala Archiginnasio – Bologna, „Memorie: cinquat’anni dopo”, 1945/95” – Mediolan, „Artissima” – Torino (1995); „Sarri nelle collezioni Valenciane” – Potries – Hiszpania, „Arte in accademia” Civitanova Marche i Montserrat Gallery – New York – USA, „Artissima” – Torino, Montserrat Gallery – New York – USA, „Articolo 11 – contro la violenza” Sala del Broletto – Como (1996); „Segnali: Donzelli, Pozzati, Sarri” Galleria Varart – Florencja, „I tempi moderni di Sergio Sarri: opere ’67-’97” Wystawa Antologiczna Barchessa Villa Rubbi-Serena, Ponzano Veneto (TV) (1997); Montserrat Gallery – New York – USA, „International Comics Fair” San Diego – Kalifornia – USA, „Rassegna Premio Campigna anni ‘70” Galeria d’Arte Moderna – Santa Sofia – Rzym (1998); Galerie Fal – Paryż, „Artissima” Torino, „Ethica e Aesthetica” Uniwersytet w Walencji, Fundação J.M. Guerricabeitia – Valencia – Hiszpania (1999); „Ovali Rotariani 2, alla soglia del Millennio” Sotheby’s – Mediolan, VII Esposizione Nazionale „Artisti per l’Epicentro” Barcelona – Hiszpania, „Immagine d’impegno – Impegno d’immagine” Sale ex Mattatoio – Roma, Orrukunst Galerie – Lippstadt – Niemcy, „Figurazione a Milano dal dopoguerra a oggi” – Mediolan, „Il mito: Apollo e Dafne” – Lodi, Galerie Stucker – Brunsbüttel – Niemcy, „50 pittori per Roma” Banca Nazionale del Lavoro – Roma (2000); „Generazione anni ‘30” Muzeum Dwudziestego Wieku A. Bargellini – Pieve di Cento 375 (MO), Centro Cultural de Almussafes – Valencia – Hiszpania, „Synthesi – La divinità ‘machina‘” Instytut Kultury „Laurentianum”, Katedra w Mestre – (VE) (2001); „L’uomo, il muro, lo sciamano” Galleria Vinciana – Mediolan, „Sul limite della pittura – Torino anni ‘60” Galleria del Ponte – Torino, Wystawa monograficzna, Galleria San Michele – Brescia (2002); Universitat de Valencia – Hiszpania, „Simboli e spazi nella pittura di Sergio Sarri” Area Esposizioni Zona Grandi Servizi Territoriali – Castelfranco Veneto (TV) (2003); „Forme animali” Chiostro di Collemaggio – L’Aquila, „Ars Locus Solus” Over Studio – Torino, „Dall’immagine alla materia” Area Esposizioni Zona Grandi Servizi Territoriali – Castelfranco Veneto (TV) (2004); „Naturarte” Castello Morando-Bolognini – Lodi, „Dal fisso al mobile” Universitat de València – Valencia – Hiszpania (2005); „L’immagine critica: Milano anni ‘60” Spazio Annunciata – Mediolan, „L’immagine critica: Milano-Calice anni ‘70” Muzeum Sztuki Współczesnej Casa del Console – Calice Ligure (SV) (2007); „Dante e i traditori” Casa di Dante – Pescara, 54. Międzynarodowa Wystawa Sztuki Biennale w Wenecji, Pawilon Italia sekcja Lombardia – Mediolan (2011); „Anni ‘60/’70 Come eravamo” Spazio Annunciata – Mediolan, „Flaneur” Atelier du Prè – Cannes – Francja (2012); „Pittori di carta” Art & Comics – Torino, „Rainbowroom i inne ostatnie prace” Galleria Annunciata – Mediolan, „Rainbowroom 2” Kompleks Monumentalny Santa Caterina – Finalborgo (SV), „Le latitudini dell’Arte” Biennale, Pałac Dożów – Genua (2015); „Presenze d’Arte a Calice Ligure. La scuola di Calice” Muzeum Sztuki Współczesnej, Casa del Console – Calice Ligure (SV) (2016); „Il gioco delle coppie. Sarri-Bertini” Muzeum Sztuki Współczesnej, Casa del Console – Calice Ligure (SV), „Le latitudini dell’Arte” Biennale, Pałac Vigado – Budapeszt – Węgry, „Sergio Sarri. Opere 1967-2017” Wystawa Antologiczna, Galleria Robilant&Voena – Mediolan, „Space Ballet” Villa Argentina – Viareggio (LU) (2017); „Sarri BIG SIZE” wystawa sztuki rozproszonej – Final Ligure (SV), „100% ITALIA. Sto lat Mistrzostw” Muzeum Ettore Fico – Turyn (2018).