New York Yankees

James Alton Coates (4 sierpnia 1932 – 15 listopada 2019) był amerykańskim zawodowym miotaczem baseballowym. Praworęczny, Coates występował w Major League Baseball dla New York Yankees (1956, 1959–62), Washington Senators (1963), Cincinnati Reds (1963) i Los Angeles/California Angels (1965–67). Urodzony w Farnham, Wirginia, uczęszczał do Lancaster High School i był podany jako wzrost 1,93 m (6 stóp 4 cale) i waga 87 kg (192 funty).

W swojej karierze MLB trwającej 247 meczów, Coates, którego pseudonim „The Mummy” pochodził z jego pogrzebowego wyrazu twarzy na górce, wygrał 43 mecze przy 22 porażkach (wskaźnik zwycięstw .662), z 17 zapasami, 13 pełnymi meczami, czterema shutoutami, ERA 4,00 i 396 strikeoutów na 683 i 1/3 inningów pitched. Do tego dopuścił 650 hitów i 286 baz na kulki. Jako zawodnik Yankees osiągnął 37–15 (.712) z ERA 3,84 podczas sezonu zasadniczego; w sześciu meczach World Series przegrał swoją jedyną decyzję, zanotował jeden save i uzyskał ERA 4,15, dopuszczając osiem hitów i trzy baz na kule, z ośmioma strikeoutami w 13 inningach rzutów.

Coates był również znany z rzucania w przeciwnych pałkarzy. Jim Bouton, w swojej książce Ball Four, napisał, że Coates, po rzuceniu w przeciwników, „nie wdawał się w walki, które następowały.” Coates zaprzecza temu: „Bouton miał osobisty problem, nie wiem, o czym mówi. Powiedziałbym, że trudno uniknąć walki z górki.” Coates później powiedział. W 2012 roku Coates opublikował autobiografię zatytułowaną Always a Yankee.