Mario Ceroli (1938) - Profili di donna

Mario Ceroli(1938)
"Profili di donna"
litografia ecarta intagliata e incollata 79/90 esemplari
100x70 cm
cornice coeva 75x103x8cm

Mario Ceroli rodzi się w Castel Frentano (Chieti) 17 maja 1938 roku.

Przenosi się do Rzymu w wieku dziesięciu lat, gdzie zapisuje się do Liceum plastycznego, z powodu pomyłki lub serendypności:

“Mój ojciec i moja matka chcieli zrobić ze mnie urzędnika państwowego (…) zapisali mnie do Szkoły Galileo Galilei, która obejmuje trzy sekcje: Technikum, Technikum Przemysłowe i Liceum Sztuk Plastycznych. Moja matka pewnego ranka zaprowadziła mnie tam. Bała się wejścia windą i wyszliśmy po schodach. Na pierwszym piętrze było Liceum Sztuk Plastycznych, mama była zmęczona, zatrzymała się i zapisała mnie do tego Instytutu.“
— Mario Ceroli

Twórczość Ceroli to rzeźba, malarstwo, rysunek, tworzenie przedmiotów, aranżacji i scenografii. Ceroli to artysta wszechstronny, merkuryjski, elastyczny. Złożony, powiedziałoby się, jak każdy artysta, tak, ale z tą niezwykłą zdolnością mieszania każdej sztuki. Trudno oddzielić rzeźbę od warstwy malarskiej, meble od rzeźby i od obrazów.

Osobna biografia zasługuje na to, by została napisana o działalności Mario Ceroliego w teatrze: także tutaj rzeźba i scenografia łączą się, tworząc monumentalne scenografie.

Jego rzeźba to konstrukcja bardziej niż formowanie, kształty to koncepcje namacalne i nigdy abstrakcje, zazwyczaj są to proste, przedmiotowe, konkretne idee. W użyciu brązu wynikająca z tego idea to seria warstw, planów następujących po sobie, które nie nadają dziełu charakteru jednorodnej plastyczności, nawet w ramach harmonijnego i zgodnego utworu.

Zawsze w Liceum Sztuk Plastycznych pracuje pod kierunkiem Leoncillo Leonardi, Pericle Fazzini i Ettore Colla, gdzie eksperymentuje z ceramiką. W pierwszej wystawie ceramiki brał udział w 1958 roku:

“To, że jestem rzeźbiarzem drewna, wcale nie prawda, bo miałem różne doświadczenia z materiałami: używałem drewna, robiłem ceramikę, używałem marmuru, realizowałem rzeczy z lodu, z wody, robiłem rzeczy z papieru, z tkanin.”
— Mario Ceroli

Lata 2000. roku widzą Cerolego zaangażowanego w nieustanną mieszankę elementów naturalnych, drewna i popiołu, drewna, popiołu i płyt złoceń.

Są to z 2007 roku prace takie jak La nuda verità, Guerriero Frentano: postacie ludzkie w wyciosaniu w drewnie i posypane popiołem, symbolizujące człowieka przenikającego się z naturą. Rok 2007 to także rok powstania majestatycznej kompozycji Paolo i Francesca, z ponownym pojawieniem się motywu schodów: postacie ludzkie wyrastają na schody, u stóp stosy różnobarwnych plam.

Dziś Mario Ceroli mieszka w Rzymie ze swoją rodziną."