Gianfranco Zenerato - ICON

15
dni
08
godziny
09
minuty
35
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Itziar Ramos
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Itziar Ramos

Uzyskała tytuł licencjata z historii sztuki i kierowała Działem Sztuki Nowoczesnej oraz Powojennej i Współczesnej w Bonhams.

Wycena galerii  € 2.000 - € 2.400
Nie zalicytowano

Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 132094

Doskonała ocena na Trustpilot.

Gianfranco Zenerato; ICON, oryginalne malarstwo akrylowe, 32x32 cm, podpisane odręcznie, rok 2026, w ramie, sprzedane bezpośrednio przez artystę, w doskonałym stanie.

Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją

Opis od sprzedawcy

IDEALNE NA INWESTYCJĘ - W ŚCISŁEJ CZOŁÓWCE PIĘCIU GWIAZDOWYCH ARTYSTÓW W SYLWIE CATAWIKI
Ponad 180 kolekcjonerów kupiło dzieła Gianfranco Zen­erato na Catawiki.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI TO WYJĄTKOWE DZIEŁO MALARSKIE!!!

205 DZIEŁ SPRZEDANYCH - 100% Pozytywnych - 78 Recenzji

www.zenerato.com

Punkt unikatowy, w 100% RĘCZNIE MALOWANY
(Obraz z luminescencyjnymi kolorami)

Gianfranco Zenerato (Artysta Profesjonalista - Włochy)

• Aktywny od 1990 r., udział w ponad 600 wydarzeniach artystycznych na arenie krajowej i międzynarodowej.
• Uznawany za wysoką jakość prac, z ponad 500 nagrodami.
• Obecny w kolekcjach publicznych i prywatnych w Włochach, Europie, Ameryce i Azji.
• Wystawiał obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itp.
• Recenzowany przez czołowych krytyków włoskich.

Certyfikat archiwizacji międzynarodowej - Certyfikat autentyczności - Zeszyt zawierający przebieg kariery artysty
Dzieło unikatowe, namalowane ręcznie - całkowite wymiary z ramą 32x32x4 cm - akryl, metaloidalne pigmenty i luminescencyjne lakiery - 2026
Gotowy do zawieszenia - Przepiękna rama drewniana wysokiej jakości LARSON-JUHL RUBENS, marka uznawana na skalę międzynarodową za produkcję raffinate i trwałych ramek.

"ICON" to wizualna refleksja na temat świętości technologii. Codzienny przedmiot, myszka, zostaje wywyższony do relikwii myślenia cyfrowego, centrum energii barw, które wibruje jak aura. Materia malarska staje się językiem przepływu informacyjnego, tłumacząc mechaniczną czynność na wewnętrzne postrzeganie. Artysta przekształca funkcjonalność w symbol, oddając teraźniejszości obraz kultu: ikona naszego czasu połączeniowego.
Posiadanie ICON oznacza przechowywanie fragmentu najnowszej rzeczywistości: dzieło łączące estetykę, refleksję i pamięć technologiczną. Obraz, który ma stać się świadectwem naszego przejścia od człowieka analogowego do cyfrowego.

UWAGA DLA OFERTUJĄCYCH POZA UNią EUROPEJSKĄ
Wysyłki do krajów spoza UE są możliwe, ale ze względu na skomplikowane procedury biurokratyczne (zgody ministerialne, formalności celne itp.) występują dodatkowe koszty, już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za wyrozumiałość.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)

Aktywny od 1990 r., podjął artystyczną drogę, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, zdobywając krajowe i międzynarodowe uznanie za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca publiczne i prywatne zbiory o znaczeniu w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Wystawiał obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itp...

Obecnie współpracuje z znanym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntelli.

Niektóre z licznych recenzji wystawiennych od znanych ekspertów ze świata sztuki:

Gianfranco Zenerato wpisuje się w nurt artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanese Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczną złość, Zenerato jest nosicielem natarczywego ostrzeżenia, gdzie porażka człowieka może być także progiem do światowego sekularyzowanego odkupienia. To gęsta w symbolicznym znaczeniu wizja malarza nowoczesnej szkoły, który z talentem potrafi pogodzić badania z eksperymentem. (Paolo Levi)

Zmieniając źródło, dostrzega się, że to emblematyczne wyobrażenie zaprasza do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych nieruchomych obrazów przerywa zawieszenie w tonie świata, który jest współczesny, i odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz jednoznacznym przekazie wizualnym dialog między esencjonalnością barwy a harmoniją form potwierdza ekspresyjną napięcie i mistrzostwo wytrawnego artysty. Interesujące i nieknujące połączenie kwiatów, owoców i współczesnych przedmiotów technologicznych. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znaków, które odsłaniają krok po kroku nieskończone możliwości płaszczyzny wyobraźni, zorganizowanej według uporządkowanych sekwencji własnych przebitek umysłowych. Jego fantazyjne konstrukcje mogą mylić krytyków próbujących zaklasyfikować go jako surrealistę. To nieprawda, bowiem on nie proponuje nierealistycznej rzeczywistości, lecz odwrotnie — maluje rzeczywistość nam bliską, z celem komunikacyjnym i wysoko symbolicznym. (Sandro Serradifalco)

Ten obraz Gianfranco Zenerato jest technicznie doskonale ułożony, subtelnie i bogato złożony i proponuje rzeczywistość stworzoną umysłem wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenograficzny, a dla tych, którzy zgłębiają te przesłania, pozostaje odgadnięcie, jakie znaczenie nadał im autor. On gra w symbole i aluzje i zabawia się myleniem interpretacyjnych współrzędnych tego, co może być splotem opowiadanej historii ukrytej w nierealności. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną zdolnością w to, co jest przedstawieniem oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, aby ponownie zderzyć nasze uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor kładzie nacisk na nakładanie i przecięcie gatunków, na poszukiwanie aluzji i metaforycznych, ostrych w sensie, w tematykach i kolorach. Z błyskawiczną intuicją łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (kobiece oblicze) i przyszłość (symbolika, krypticzne zapisy...), tak że dzieło staje się nie tylko paradigmem artystycznym, lecz także literackim i metanarracyjnym. Nakazuje malarzowi poszukiwanie nowego uniwersum wizualnego, zgłębianie granic tradycyjnej ikonografii, aby udowodnić, że malarstwo w XXI wieku — wśród tego szumu — wciąż jest oryginalną dyscypliną. Kreatywność artysty ponownie potwierdza, dzięki jaskrawym barwom, że podejście związane z gatunkiem ma nadal prawo do obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który poprzez różnorodne eksperymenty doprowadził do osadzenia swojego widzenia w teraźniejszości, która patrzy w przeszłość jako świat ideałowy, lecz już utracony, i w przyszłość pełną sztucznych i sztucznych zanieczyszczeń.
To przestrogą i ostrzeżeniem choćby dlatego, że elementy na płótnie tworzą kontekst do całokształtu jego widzenia. „Bateria”, która pozostaje stałym elementem i mówi: „uwaga”, czas szybko ucieka, a silny powód obecności elementów naturalnych w pierwszym planie, zanieczyszonych przedmiotami ze świata technologicznego (mysz, CD-ROM czy budzik), podkreślają, jak ważne jest nie zerwać więzi z przeszłością, ze światem, w którym przyroda była dominująca.
Element kobiecy, usytuowany w czasie teraźniejszym, reprezentuje archetyp Matki-Ziemi, zawieszony między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco jak Odyseusz płynie w tej wymiarowej czasowości, poszukując sił, które nas utrzymują i kształtują, modyfikują lub rządzą naszym losem. Pchnięty ku przyszłości człowiek-artysta podąża za podróżą z siłą i determinacją, ale potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, tego technologicznego, co wymyka się mu z rąk i czuje potrzebę powrotu skąd wyszedł. Wraca więc cykliczność, w której podróż to nieustanne wołanie do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, aby odnaleźć siebie samych, a kobieca postać staje się symbolem tej, która umożliwia ponowne narodziny.
Słowa „odnieść” i „wydać na świat” zawierają oba pojęcie separacji i oderwania, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato pojawia się ten temporalny, okrężny wątek: to wyruszenie i powrót. Gdy patrzy się w przyszłość, nie pozostaje nic innego, jak spojrzeć w przeszłość, by nie stracić naszych korzeni, by nie dać się zhumanizować przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na równi racjonalność i emocje, wywołuje wątpliwości i lęki, codzienne czasy zniekształcają się i nabierają innych znaczeń.
W stronę przyszłości idzie się jako wyzwanie, uchwycone w kobiecym spojrzeniu, ale także jako niebezpieczeństwo, bo to prawie utrata tożsamości. Podróż zaczyna od separacji od „starego ja”, składającego się z nawyków, ról i pewności. Odchodzenie to wolność, nawet jeśli jest ograniczone, bo zbliża nas do nieznanego, potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i w centrum zostaje figura kobiety jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce wędrówki, z jej rytmami, hałasami, czasem, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Czas przyszły, który oznacza przybycie, w niektórych pracach jest odhumanizowany, a postać kobieca prawie uległa zniszczeniu, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim położeniu: to jakby utrata tożsamości była ponurą rezygnacją z utraty więzi z przeszłością, a także elementy martwej natury czasami znikają lub są zdominowane przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się kluczowe chronić się przed tą przyszłością, która postępuje niebezpiecznie i prawie niekontrolowanie, i szukać schronienia w czymś znajomym i starym, gdzie nawet „iluzje są realne”.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania poprzez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w jednym lustrze. Wyruszenie z nim to przyćmienie na chwilę tych luster, aż do odkrycia innego obrazu nas samych. Znajdziemy być może naszą esencję, zrozumiemy relatywność wartości i punktów widzenia własnych i innych. Możemy się zgubić, a potem odnaleźć, uświadamiając sobie wspólne cechy natury, losu i tożsamości. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego passéismus z językiem pre-astrakcyjnego figuratu, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historyzującego, przesuwa ruchomy kursor świadomości rozwoju w stronę skrajnych nagłych stanów obecnych, poddając swoją kunsztowną technikę energii snu, znaku, symbolowi i przede wszystkim kolorowi, bogatemu w jasność i tonalność barwy, by współdziałać z także technologicznym teraźniejszym. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjna odzwierciedlenie jego ekspresyjnej mocy, zmienności transawangardy, z nakładkami perspektywicznymi karavaggeskimi i nowoczesną psychologią o wywodzie postrenesansowym (Rembrandt ...). Zenerato ma kreatywne możliwości o szerokim horyzoncie historycznym, umie je poetycko łączyć, składając hołd poetce duszy na osi historii sztuki w uniwersalnych wartościach, w rytmie jego niekończącej się ewolucji wyobraźni, dzięki hiperrealizmowi jego marzenia wizjonerskiego, otwarte okno dodane do rozumu, dialogujące z obecnym. (Prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jego badanie: figura osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której wibruje symboliczna częstotliwość, przydzielana za każdym razem marzeniu, mitowi lub codziennej rzeczywistości, wszystko harmonizowane w piękną grę chromatyczną.

Artysta rygoru i nowoczesności
Wykład Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są oryginalni dlatego, że promują to, co nowe, lecz dlatego, że wyrażają to, co mają do powiedzenia w sposób, który sprawia, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie zostało powiedziane.
(Posłowie Goethe)

Należy zacząć od wyrazistego zdania Goethego, aby mówić o bogatej i innowacyjnej malarstwie artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiadana jest wielka prawda: że w malarstwie już wszystko zostało zrobione i dziś artysta, który stara się zdobyć własną tożsamość, nie poddaje się wpływom prądów i mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne trudności, bo jak mawiał również Giorgio Morandi „Na nowo na świecie nie ma nic lub prawie nic”, więc aby być oryginalnym, trzeba malować, mając na uwadze ewolucje społeczne, technologiczne i naukowe.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, ale nie dla wszystkich, każdy ma prawo do wzruszeń przed dziełem sztuki, ale malowanie i tworzenie to dar, który Bóg powierzył tylko wybranym, którzy potrafią widzieć to, czego inni często nawet nie dostrzegają, i potrafią przekształcać emocje, które rodzą się z drobnych rzeczy, z gestu, z czułości, z jednego spojrzenia, w barwy, które rozświetlają szarość świata wokół nas.
Wśród tych szczęśliwych trzeba bez wątpienia wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z drobiazgu, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć powraca w pamięci do Mistrzów przeszłości, pokazuje, że artysta wykorzystał lekcje pięknej malarstwa, okradając od wielkich, aby stworzyć niepodważalną technikę, prezentuje unikalność i indywidualność widoczną w tym subtelnym dotyku nowoczesności obecnym w każdej pojedynczej pracy, co czyni go białą królą na narodowej scenie artystycznej.
Kwiatowe gałęzie i dojrzałe, soczyste owoce spoczywają na wysokich marmurowych murach, często zarysowanych rysunkami miłosnymi dwóch młodych kochanków, które przeplatają się z przedmiotami nowoczesnego życia, takimi jak CD-ROM, mysz, szpatułka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otaczający, zazwyczaj uchwycony w zmierzchu, gdy zielony promień żegna słońce i witają księżyc, uwydatnia jeszcze mocniej to, co Zenerato odrzuca na marmurowych płytach pierwszego planu, gdzie wyraźnie widać coraz żywsze kolory przechodzące od czerwieni, żółci, zieleni i wszystkich cieplejszych odcieni tęczy.
A tę tęczę zdaje się przewyższać kariera tego młodego i obiecującego artysty, prozaika sztuki, bo twórca tego, co początkowo było poetą, a potem malarzem, dzięki czemu potrafi oddać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywności, które niesie nasz świat.

Oni, którzy o nim pisali lub oceniali jego prace:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino itd...

Współpracował z następującymi galeriami:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler

IDEALNE NA INWESTYCJĘ - W ŚCISŁEJ CZOŁÓWCE PIĘCIU GWIAZDOWYCH ARTYSTÓW W SYLWIE CATAWIKI
Ponad 180 kolekcjonerów kupiło dzieła Gianfranco Zen­erato na Catawiki.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI TO WYJĄTKOWE DZIEŁO MALARSKIE!!!

205 DZIEŁ SPRZEDANYCH - 100% Pozytywnych - 78 Recenzji

www.zenerato.com

Punkt unikatowy, w 100% RĘCZNIE MALOWANY
(Obraz z luminescencyjnymi kolorami)

Gianfranco Zenerato (Artysta Profesjonalista - Włochy)

• Aktywny od 1990 r., udział w ponad 600 wydarzeniach artystycznych na arenie krajowej i międzynarodowej.
• Uznawany za wysoką jakość prac, z ponad 500 nagrodami.
• Obecny w kolekcjach publicznych i prywatnych w Włochach, Europie, Ameryce i Azji.
• Wystawiał obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itp.
• Recenzowany przez czołowych krytyków włoskich.

Certyfikat archiwizacji międzynarodowej - Certyfikat autentyczności - Zeszyt zawierający przebieg kariery artysty
Dzieło unikatowe, namalowane ręcznie - całkowite wymiary z ramą 32x32x4 cm - akryl, metaloidalne pigmenty i luminescencyjne lakiery - 2026
Gotowy do zawieszenia - Przepiękna rama drewniana wysokiej jakości LARSON-JUHL RUBENS, marka uznawana na skalę międzynarodową za produkcję raffinate i trwałych ramek.

"ICON" to wizualna refleksja na temat świętości technologii. Codzienny przedmiot, myszka, zostaje wywyższony do relikwii myślenia cyfrowego, centrum energii barw, które wibruje jak aura. Materia malarska staje się językiem przepływu informacyjnego, tłumacząc mechaniczną czynność na wewnętrzne postrzeganie. Artysta przekształca funkcjonalność w symbol, oddając teraźniejszości obraz kultu: ikona naszego czasu połączeniowego.
Posiadanie ICON oznacza przechowywanie fragmentu najnowszej rzeczywistości: dzieło łączące estetykę, refleksję i pamięć technologiczną. Obraz, który ma stać się świadectwem naszego przejścia od człowieka analogowego do cyfrowego.

UWAGA DLA OFERTUJĄCYCH POZA UNią EUROPEJSKĄ
Wysyłki do krajów spoza UE są możliwe, ale ze względu na skomplikowane procedury biurokratyczne (zgody ministerialne, formalności celne itp.) występują dodatkowe koszty, już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za wyrozumiałość.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)

Aktywny od 1990 r., podjął artystyczną drogę, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, zdobywając krajowe i międzynarodowe uznanie za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca publiczne i prywatne zbiory o znaczeniu w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Wystawiał obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itp...

Obecnie współpracuje z znanym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntelli.

Niektóre z licznych recenzji wystawiennych od znanych ekspertów ze świata sztuki:

Gianfranco Zenerato wpisuje się w nurt artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanese Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczną złość, Zenerato jest nosicielem natarczywego ostrzeżenia, gdzie porażka człowieka może być także progiem do światowego sekularyzowanego odkupienia. To gęsta w symbolicznym znaczeniu wizja malarza nowoczesnej szkoły, który z talentem potrafi pogodzić badania z eksperymentem. (Paolo Levi)

Zmieniając źródło, dostrzega się, że to emblematyczne wyobrażenie zaprasza do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych nieruchomych obrazów przerywa zawieszenie w tonie świata, który jest współczesny, i odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz jednoznacznym przekazie wizualnym dialog między esencjonalnością barwy a harmoniją form potwierdza ekspresyjną napięcie i mistrzostwo wytrawnego artysty. Interesujące i nieknujące połączenie kwiatów, owoców i współczesnych przedmiotów technologicznych. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znaków, które odsłaniają krok po kroku nieskończone możliwości płaszczyzny wyobraźni, zorganizowanej według uporządkowanych sekwencji własnych przebitek umysłowych. Jego fantazyjne konstrukcje mogą mylić krytyków próbujących zaklasyfikować go jako surrealistę. To nieprawda, bowiem on nie proponuje nierealistycznej rzeczywistości, lecz odwrotnie — maluje rzeczywistość nam bliską, z celem komunikacyjnym i wysoko symbolicznym. (Sandro Serradifalco)

Ten obraz Gianfranco Zenerato jest technicznie doskonale ułożony, subtelnie i bogato złożony i proponuje rzeczywistość stworzoną umysłem wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenograficzny, a dla tych, którzy zgłębiają te przesłania, pozostaje odgadnięcie, jakie znaczenie nadał im autor. On gra w symbole i aluzje i zabawia się myleniem interpretacyjnych współrzędnych tego, co może być splotem opowiadanej historii ukrytej w nierealności. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną zdolnością w to, co jest przedstawieniem oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, aby ponownie zderzyć nasze uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor kładzie nacisk na nakładanie i przecięcie gatunków, na poszukiwanie aluzji i metaforycznych, ostrych w sensie, w tematykach i kolorach. Z błyskawiczną intuicją łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (kobiece oblicze) i przyszłość (symbolika, krypticzne zapisy...), tak że dzieło staje się nie tylko paradigmem artystycznym, lecz także literackim i metanarracyjnym. Nakazuje malarzowi poszukiwanie nowego uniwersum wizualnego, zgłębianie granic tradycyjnej ikonografii, aby udowodnić, że malarstwo w XXI wieku — wśród tego szumu — wciąż jest oryginalną dyscypliną. Kreatywność artysty ponownie potwierdza, dzięki jaskrawym barwom, że podejście związane z gatunkiem ma nadal prawo do obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który poprzez różnorodne eksperymenty doprowadził do osadzenia swojego widzenia w teraźniejszości, która patrzy w przeszłość jako świat ideałowy, lecz już utracony, i w przyszłość pełną sztucznych i sztucznych zanieczyszczeń.
To przestrogą i ostrzeżeniem choćby dlatego, że elementy na płótnie tworzą kontekst do całokształtu jego widzenia. „Bateria”, która pozostaje stałym elementem i mówi: „uwaga”, czas szybko ucieka, a silny powód obecności elementów naturalnych w pierwszym planie, zanieczyszonych przedmiotami ze świata technologicznego (mysz, CD-ROM czy budzik), podkreślają, jak ważne jest nie zerwać więzi z przeszłością, ze światem, w którym przyroda była dominująca.
Element kobiecy, usytuowany w czasie teraźniejszym, reprezentuje archetyp Matki-Ziemi, zawieszony między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco jak Odyseusz płynie w tej wymiarowej czasowości, poszukując sił, które nas utrzymują i kształtują, modyfikują lub rządzą naszym losem. Pchnięty ku przyszłości człowiek-artysta podąża za podróżą z siłą i determinacją, ale potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, tego technologicznego, co wymyka się mu z rąk i czuje potrzebę powrotu skąd wyszedł. Wraca więc cykliczność, w której podróż to nieustanne wołanie do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, aby odnaleźć siebie samych, a kobieca postać staje się symbolem tej, która umożliwia ponowne narodziny.
Słowa „odnieść” i „wydać na świat” zawierają oba pojęcie separacji i oderwania, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato pojawia się ten temporalny, okrężny wątek: to wyruszenie i powrót. Gdy patrzy się w przyszłość, nie pozostaje nic innego, jak spojrzeć w przeszłość, by nie stracić naszych korzeni, by nie dać się zhumanizować przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na równi racjonalność i emocje, wywołuje wątpliwości i lęki, codzienne czasy zniekształcają się i nabierają innych znaczeń.
W stronę przyszłości idzie się jako wyzwanie, uchwycone w kobiecym spojrzeniu, ale także jako niebezpieczeństwo, bo to prawie utrata tożsamości. Podróż zaczyna od separacji od „starego ja”, składającego się z nawyków, ról i pewności. Odchodzenie to wolność, nawet jeśli jest ograniczone, bo zbliża nas do nieznanego, potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i w centrum zostaje figura kobiety jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce wędrówki, z jej rytmami, hałasami, czasem, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Czas przyszły, który oznacza przybycie, w niektórych pracach jest odhumanizowany, a postać kobieca prawie uległa zniszczeniu, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim położeniu: to jakby utrata tożsamości była ponurą rezygnacją z utraty więzi z przeszłością, a także elementy martwej natury czasami znikają lub są zdominowane przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się kluczowe chronić się przed tą przyszłością, która postępuje niebezpiecznie i prawie niekontrolowanie, i szukać schronienia w czymś znajomym i starym, gdzie nawet „iluzje są realne”.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania poprzez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w jednym lustrze. Wyruszenie z nim to przyćmienie na chwilę tych luster, aż do odkrycia innego obrazu nas samych. Znajdziemy być może naszą esencję, zrozumiemy relatywność wartości i punktów widzenia własnych i innych. Możemy się zgubić, a potem odnaleźć, uświadamiając sobie wspólne cechy natury, losu i tożsamości. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego passéismus z językiem pre-astrakcyjnego figuratu, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historyzującego, przesuwa ruchomy kursor świadomości rozwoju w stronę skrajnych nagłych stanów obecnych, poddając swoją kunsztowną technikę energii snu, znaku, symbolowi i przede wszystkim kolorowi, bogatemu w jasność i tonalność barwy, by współdziałać z także technologicznym teraźniejszym. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjna odzwierciedlenie jego ekspresyjnej mocy, zmienności transawangardy, z nakładkami perspektywicznymi karavaggeskimi i nowoczesną psychologią o wywodzie postrenesansowym (Rembrandt ...). Zenerato ma kreatywne możliwości o szerokim horyzoncie historycznym, umie je poetycko łączyć, składając hołd poetce duszy na osi historii sztuki w uniwersalnych wartościach, w rytmie jego niekończącej się ewolucji wyobraźni, dzięki hiperrealizmowi jego marzenia wizjonerskiego, otwarte okno dodane do rozumu, dialogujące z obecnym. (Prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jego badanie: figura osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której wibruje symboliczna częstotliwość, przydzielana za każdym razem marzeniu, mitowi lub codziennej rzeczywistości, wszystko harmonizowane w piękną grę chromatyczną.

Artysta rygoru i nowoczesności
Wykład Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są oryginalni dlatego, że promują to, co nowe, lecz dlatego, że wyrażają to, co mają do powiedzenia w sposób, który sprawia, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie zostało powiedziane.
(Posłowie Goethe)

Należy zacząć od wyrazistego zdania Goethego, aby mówić o bogatej i innowacyjnej malarstwie artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiadana jest wielka prawda: że w malarstwie już wszystko zostało zrobione i dziś artysta, który stara się zdobyć własną tożsamość, nie poddaje się wpływom prądów i mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne trudności, bo jak mawiał również Giorgio Morandi „Na nowo na świecie nie ma nic lub prawie nic”, więc aby być oryginalnym, trzeba malować, mając na uwadze ewolucje społeczne, technologiczne i naukowe.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, ale nie dla wszystkich, każdy ma prawo do wzruszeń przed dziełem sztuki, ale malowanie i tworzenie to dar, który Bóg powierzył tylko wybranym, którzy potrafią widzieć to, czego inni często nawet nie dostrzegają, i potrafią przekształcać emocje, które rodzą się z drobnych rzeczy, z gestu, z czułości, z jednego spojrzenia, w barwy, które rozświetlają szarość świata wokół nas.
Wśród tych szczęśliwych trzeba bez wątpienia wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z drobiazgu, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć powraca w pamięci do Mistrzów przeszłości, pokazuje, że artysta wykorzystał lekcje pięknej malarstwa, okradając od wielkich, aby stworzyć niepodważalną technikę, prezentuje unikalność i indywidualność widoczną w tym subtelnym dotyku nowoczesności obecnym w każdej pojedynczej pracy, co czyni go białą królą na narodowej scenie artystycznej.
Kwiatowe gałęzie i dojrzałe, soczyste owoce spoczywają na wysokich marmurowych murach, często zarysowanych rysunkami miłosnymi dwóch młodych kochanków, które przeplatają się z przedmiotami nowoczesnego życia, takimi jak CD-ROM, mysz, szpatułka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otaczający, zazwyczaj uchwycony w zmierzchu, gdy zielony promień żegna słońce i witają księżyc, uwydatnia jeszcze mocniej to, co Zenerato odrzuca na marmurowych płytach pierwszego planu, gdzie wyraźnie widać coraz żywsze kolory przechodzące od czerwieni, żółci, zieleni i wszystkich cieplejszych odcieni tęczy.
A tę tęczę zdaje się przewyższać kariera tego młodego i obiecującego artysty, prozaika sztuki, bo twórca tego, co początkowo było poetą, a potem malarzem, dzięki czemu potrafi oddać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywności, które niesie nasz świat.

Oni, którzy o nim pisali lub oceniali jego prace:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino itd...

Współpracował z następującymi galeriami:
Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler

Szczegóły

Artysta
Gianfranco Zenerato
Sprzedawany z ramą
Tak
Sprzedawane przez
Bezpośrednio od artysty
Edycja
Oryginał
Tytuł dzieła
ICON
Technika
Obraz akrylowy
Podpis
z odręcznym podpisem
Kraj pochodzenia
Włochy
Rok
2026
Stan
w idealnym stanie
Wysokość
32 cm
Szerokość
32 cm
Styl
Abstrakcjonizm
Okres
2020+
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
205
Sprzedane przedmioty
100%
pro

Podobne przedmioty

Dla Ciebie w

Sztuka nowoczesna i współczesna