Baptiste Laurent - Smoking Flowers

"Smoking Flowers", 109x86cm, XL,
2021 acrylic and posca on paper
Signed on the back, shipped rolled.

Serie (En)tropicos/
Dni się powtarzają. Kilka miesięcy temu przeżyliśmy
ponur atypiczny moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu, ale teraz jesteśmy zaskoczeni nadmiarem. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zdumienie zmian, bezprecedensowy krzyk, który pyta „co dalej?”
Baptiste używa tego dystopijnego panorama, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych obrazów wypływa z potrzeby odnowy krajobrazu,
z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją odnaleźć, ożywić.
Źródłem sygnału tej symbiozy jest historia antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył w poszukiwaniu autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i odrębną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania podróży. Jego niepokój ukazany jest w fragmencie tekstu o przenikliwych odcieniach proroczych: „Za kilkaset lat, w tym samym miejscu, inny podróżnik, równie zdesperowany jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mógłem zobaczyć i co mnie ominęło”. Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, boli mnie, a ja bezlitośnie karcę siebie za niewystarczająco drobiazgowe spojrzenie.
Jak podróżnik, płótna (en)tropical Baptiste’a prowadzą go do miejsca, gdzie może ponownie odnaleźć swoją żywotność.
Być może te gatunki nie istnieją, może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego już dziś nie możemy oddychać. Baptiste proponuje nam utopię; poprzez jego gesty proponuje przemianę paradygmu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków jest miarą nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta plastyczny mieszkający i pracujący w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał w różnych instytucjach artystycznych i kulturowych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie i rozwija projekty o silnym charakterze literackim, społecznym i antropologicznym.
W najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z twórczą pracą we współpracy z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofikcjonalną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych ilustratorów