Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się bardzo dobrze oprawione w ramę drewnianą wielokolorową

Wymiary dzieła: 60 cm wysokości x 73 cm szerokości

Wymiary ramy: 85 cm wysokości x 97 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go średniowiecze, romańska architektura Pirenejów i wczesny gotyk. Nić sztuki renesansowej włoskiej, zwłaszcza malarzy quattrocenta italiansko jak Fra Angélico czy Rafael, dają się wyczuć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który mamy tu na wystawie. To właśnie to połączenie starożytności z nowoczesnością stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej go kształciło poznanie romańskiego i gotyku. Jego figury, wielokrotnie obramowane grubą ciemną linią, przypominają witraże gotyckie—jasne, piękne same w sobie i z nich samych. Uczeń malarza murala i graweratora Ricarda Marleta, nauczył się dla niego najważniejszego, dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Nowoc było katalońskie. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, wybierając reprodukcję Las meninas według własnego gustu, ze swoim stylem, z jaskrawymi kolorami takimi jak róż i fosforyzujący fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do uwypuklenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie przyjrzeć się, można zauważyć, że artysta korzysta ze技 collage, w którym wkłada do swojego dzieła kawałek tkaniny, kartonu, a nawet muzyczny zapis nutowy.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie indywidualnie w Terrasie w 1968 roku, po czym w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figurywatywnego, śródziemnomorskiego malarstwa, a następnie prowadziła do abstrakcji, powracając do figury w nowoczesnym rozumieniu. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tàpies. Jego malarstwo charakteryzuje wykorzystanie żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i plastyczną kolorystyką o dużej żywotności, która w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podłoże daje rezultat ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, łączą się na pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, znika. Granica między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego obrazom, jego sposobowi kreślenia na płótnie. Miquel osiąga to, co nieliczni wcześniej osiągnęli: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Geruny jest pod wpływem starożytnych, Giotto, renesans włoski i poszukiwania nieformalny malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie bardzo rzemiosło co koncepcja, starał się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z epok dawnych utrzymanych w technikach malarskich nowoczesnych. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośrednio Miquel Torner de Semir definiuje linie i kształty, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż to płótno o dwóch wymiarach, które wydaje się być zbiorem tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zaprasza obserwatora do zanurzenia się w otoczenie dzieła i myśli artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postaci kobiece mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirowi do domagania się porządku i rytmu ludzkich działań.

Według Joa Lluísa Montañé, Barcelonijczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swoim bogatym dorobku malarskim „zajmuje się kompozycją i kolorem, generując kreacje szczególnie wyrafinowane, gdzie widać piętno determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźny ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym niepowtarzalnym plastycznym znaku".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena pisze o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrębie obrazu, a nawet próbuje umieścić w swoich tłach interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do prośby o porządek i rytm w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne wrażenia tym, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, zasadniczy, mocny, precyzyjny, natarczywy, ustala formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, jakie Torner de Semir nam prezentuje. A potem pojawia się widzenie w inny sposób, to wyobraźnia, sny, które wiążą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inne realia krajobrazu, postaci. Ciekawa i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją prymitywnych, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich mistrzów, niektórzy z nich byli czasem anonimowi, a chociaż jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii; ciężko jest sporządzić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Domu Królowej Monety (Museo de la Real Casa de la Moneda), aby jedno z jego dzieł zostało wydane na znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Królowej Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Gerona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej przedstawiamy kilka z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francia.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyions Club. Chartres Doyen - Francia.
Honoured guest at the exhibition of Cercle Espanyol. Dreux - Francia.
Salon d´Autome. Clermont Ferrant - Francia.
Grand Prix la Famme et l´Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francia.
La Galerie de l´Hotel Meridien. Paris.
L´Atelier. Platja d´Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
lArt century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d´Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment