Baptiste Laurent - Vagues bleues

"Vagues bleues", 90x90cm, akryl na płótnie, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Anthropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym wymiarze literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą opartą na współpracy z innymi twórcami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między nowo-figuralną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française w Madrycie, Museo Antropológico de Madrid i Gazzambo Gallery w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą seria Exit jest malarskim i wyobrażeniowym przekazem drogi migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami senegalskimi w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca na ulicy, zmarł na zawał serca, będąc ścigany przez policję po ulicach Madrytu.
To tragiczne zdarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye, seria nawiązuje do zbioru odlewów gipsowych twarzy tubylców eksponowanych w Muzeum Anthropológico. To konfrontuje się z formalnymi nawiązaniami do rzeźby naukowej, tradycyjnej ceramiki, masek śmierci, orientalistycznej sztuki i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów próbuje odzwierciedlić paradoksy odbioru uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest zarysowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie