Baptiste Laurent - Vagues bleues matrice

"Niebieskie matrice", 100x100 cm, akryl na płótnie, 2018.
Podpisano z tyłu. Sprzedawane bez ram, wysyłane zwinięte.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem wyrazu jest malarstwo, ale zajmuje się też rzeźbą i rozwija projekty o silnym komponentie literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z współtwórczym, kolaboracyjnym procesem z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między nowofikcyjną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnotowego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność artystów wizualnych z Hiszpanii i za granicy.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française w Madrycie, Museo Antropológico de Madrid oraz Gazzambo Gallery w 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą seria Exit to malarskie i wyobrażeniowe opowiadanie o podróży migranta, wygnaniu i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalese w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatów), handlarz uliczny, zmarł na zawał podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją. Zdarzenie to wywołało masowy bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye serią nawiązuje do kolekcji odlewów gipsowych twarzy rdzennych ludów wystawianych w Muzeum Antropologicznym. Konfrontacja ta kontrastuje z formalnymi odniesieniami do rzeźby socjologicznej, tradycyjnej ceramiki rzeźbiarskiej, masek śmierci, sztuki orientalnej i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów ma na celu oddanie paradoksów recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale imitując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie