R. Chiappini - Jean-Michel Basquiat - 2005

Jean-Michel Basquiat
Korekta Rudy Chiappini

Poprzez eseje Achille Bonito Oliva, Henry Geldzahler, Richard D. Marshall, Jeffrey Hoffeld, Bruno Bischofberger, Luciano Caprile, katalog dzieł (pod red. Luca Marenzi) i biografię artysty (pod red. Gaia Regazzoni), monografia towarzysząca wystawie w Lugano ukazuje cały artystyczny szlak tej legendy, uważanej z czasem za „Jimi Hendrixa sztuki” lub „Króla-dziecko”, pozwalając dogłębnie poznać jednego z głównych bohaterów sztuki międzynarodowej XX wieku.
Basquiat był jednym z nielicznych artystów wschodzących, którzy nie tylko od razu zdobyli międzynarodową sławę, ale także zostali nagle poproszeni o wystawienie swoich prac w najsłynniejszych galeriach Nowego Jorku, a następnie na całym świecie. Inteligentny, ciekawy, pełen chęci do życia, Basquiat zerwał z tradycją i narzucił swoją drapieżną prawdę, demaskując niebezpieczeństwa nowoczesnego stylu życia: pieniądze, narkotyki, seks, uwielbienie, ucisk i rasizm. W swoich dziełach artysta buntownik łączy wszelkiego rodzaju elementy: od symboli kultury masowej, po odniesienia do mitologii jazzu, od przedstawień czarnoskórych bohaterów stających się sławnymi w sporcie i muzyce, aż po szkielety i czaszki zainspirowane fascynacją śmiercią. Jego twórczość to fuzja symboli, napisów i kolorów. Kolory nie są barwami dzieła na sztaludze powstałego w wyniku nauki malarskiej; są kolorami życia, ulicy, jednocześnie intensywnymi i wyblakłymi, nakładającymi się jak plakaty na tablicach, które odsłaniają przerwy.
Lugające arcydzieło, ułożone według chronologicznego przebiegu, prezentuje, poprzez rygorystyczny wybór dzieł, około pięćdziesięciu obrazów, około dwudziestu rysunków i „współprace” zrealizowane z Andy Warhol i Francesco Clemente, płótna zamówione przez zuryskih art dealer Bruno Bischofberger, który stał się wyłącznym galeriści Basquiata aż do jego śmierci. To właśnie z WarHolem artysta nawiąże jeden z najważniejszych związków w swoim życiu, a śmierć mistrza pop-artu w 1987 roku pozostawi w Basquiatcie nie dozaakceptowaną pustkę. Aby dopełnić katalog, niepublikowane fotografie znanego reżysera z Lugano, Edo Bertoglio, z których niektóre zrobiono podczas zdjęć do filmu „New York Beat”, później przemianowanego na „Downtown 81”, w którym Basquiat zagrał główną rolę młodego artysty dwudziestodwulatka próbującego przetrwać w żywiołowej społeczności artystyczno-muzycznej Downtown Nowego Jorku na początku lat osiemdziesiątych.

Książka prezentuje się w doskonałym stanie ogólnym. Okładka bez wad. Miękka oprawa solidna. Wewnętrzne strony czyste, bez zagięć ani plam. Doskonały egzemplarz do kolekcji/consultacji.