Prosper Mérimée - Épisode de l'histoire de Russie - 1893





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 132471
Doskonała ocena na Trustpilot.
Prosper Mérimée, Epizod historii Rosji, rewizja 1893, twarda oprawa, 454 stron, 18 x 12,5 cm, francuski.
Opis od sprzedawcy
Prosper Mérimée - Epizod historii Rosji. Fałszywi Demetriusze (wydanie w twardej oprawie z 1893 roku)
Prosper Mérimée - Epizod historii Rosji. Fałszywi Demetriusze (nowe wydanie z 1893 roku, Calmann Lévy, Paryż, 454 stron, 12,5 x 18 cm, oprawa półperkalinowa)
Po studiach prawniczych zainteresował się literaturą i już od 1825 roku publikuje nowele, które przyniosły mu rozgłos i zapewniły wybór do Akademii Francuskiej w 1844 roku.
W 1831 roku wszedł do urzędów ministerialnych i w 1834 objął stanowisko inspektora generalnego zabytków historycznych. Wówczas odbył liczne podróże inspekcyjne po Francji i powierzył architektowi Eugène’owi Viollet-le-Duc restaurację zabytków w niebezpieczeństwie, takich jak bazylika Vézelay w 1840 roku, katedra Notre-Dame de Paris w 1843 roku czy Cyt Carcassonne od 1853 roku. Bliski cesarzowej Eugenii, został senatorem w 1853 roku i prowadzi dworskie salony, na przykład z jego słynną dyktandą w 1857 roku. Wówczas publikuje mniej tekstów literackich, poświęcając się pracom historyka i archeologa i inicjując, od 1842 roku, katalog zabytków historycznych, któremu hołd składa baza Mérimée utworzona w 1978 roku.
Prosper Mérimée - Epizod historii Rosji. Fałszywi Demetriusze (wydanie w twardej oprawie z 1893 roku)
Prosper Mérimée - Epizod historii Rosji. Fałszywi Demetriusze (nowe wydanie z 1893 roku, Calmann Lévy, Paryż, 454 stron, 12,5 x 18 cm, oprawa półperkalinowa)
Po studiach prawniczych zainteresował się literaturą i już od 1825 roku publikuje nowele, które przyniosły mu rozgłos i zapewniły wybór do Akademii Francuskiej w 1844 roku.
W 1831 roku wszedł do urzędów ministerialnych i w 1834 objął stanowisko inspektora generalnego zabytków historycznych. Wówczas odbył liczne podróże inspekcyjne po Francji i powierzył architektowi Eugène’owi Viollet-le-Duc restaurację zabytków w niebezpieczeństwie, takich jak bazylika Vézelay w 1840 roku, katedra Notre-Dame de Paris w 1843 roku czy Cyt Carcassonne od 1853 roku. Bliski cesarzowej Eugenii, został senatorem w 1853 roku i prowadzi dworskie salony, na przykład z jego słynną dyktandą w 1857 roku. Wówczas publikuje mniej tekstów literackich, poświęcając się pracom historyka i archeologa i inicjując, od 1842 roku, katalog zabytków historycznych, któremu hołd składa baza Mérimée utworzona w 1978 roku.

