Baptiste Laurent - Constellation 2

„Constellation 2”, 125x110 cm, akryl na papierze, 2018.
Podpisane z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłka zwinięta.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galería FL.
Jego tradycyjną domeną jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie i rozwija projekty o wyraźnym literackim, społecznym i antropologicznym zabarwieniu.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą w sposób kooperacyjny z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między narracją neo‑figuratywną, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Fundator wspólnego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną wspólnotę hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid oraz Galerii Gazzambo w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit to malarsko‑wyobrażeniowy zapis podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatu), sprzedawca na ulicy, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne wydarzenie zapoczątkowało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye seria odnosi się do kolekcji gipsowych odlewów obliczy tubamuet indígena wystawionych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontuje się z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek zmarłych, orientalizmu w sztuce i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów próbuje uchwycić paradoksy odbioru uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakterystycznego dla podejścia antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest nakreślenie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie.