Baptiste Laurent - Constellation azulejos

"Constellation azulejos", 110x110 cm, akryl na papierze, 2018.
Podpisane z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Biografia artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponentcie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
wielokrotnie eksperymentował z twórczą pracą we współpracy
z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować
style malarskie, oscylując między neofiguratywnym narracyjnym, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność artystów wizualnych hiszpańskich i międzynarodowych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Galerii Gazzambo w 2018 i 2019 roku.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit jest malarskim i wyobrażeniowym opisem podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały w okolicach warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas pościgu ulicami Madrytu przez policję.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd Mame Mbaye'owi, seria odnosi się do kolekcji odlewów plasterkowych twarzy tubylców prezentowanych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnego rzeźbiarstwa ceramicznego, masek śmierci, orientalistycznej sztuki i trofeów.
Wpływ tego mieszania sprzecznych efektów stara się odzwierciedlać paradoks recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakterystycznego dla podejścia antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest nakreślenie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie