Matthew Houston (1961) - Holly

Podpisano na odwrocie oprawy.
Towarzyszący dokument pochodzenia również jest podpisany i zawiera pieczęć studia.
Rozmiar odbitki 13 x 18 cm, z paspartem 24 x 30 cm
Doskonały stan
Odbitka srebrno-jelitowa tonowana siarczanem reszty
Wykonana z dużego formatu (3x4") negatywu Polaroidowego
Papier ma drobną powierzchnię w postaci punktowanej struktury
Na papierze 100% rag na aluminium z suchym spoiwem do podkładki Kodak. Paspartu ma ślady ołówka prawdopodobnie do ustawienia passe-partout.
W ruchomym, przezroczystym, mylarowym, muzealnej jakości etui ochronnym.

Z serii wydań wykonanych z odbitek Polaroid i negatywów. Uwaga – zamiast tworzyć edycję, Matthew Houston często wykonuje odbitki srebrne ręcznie. Każdy z tych egzemplarzy jest unikalny i otrzymuje numer „wersji” – ta mówi „wersja 3”.

Wysłane płasko z sztywną ochroną listem poleconym.

Matthew Houston (Londyn, 1961) najlepiej znany z serii Catalogue of Chaos – dogłębne badanie materiałów i procesów fotografii.

To fotografia z serii polaroidów i odbitek srebrnych, rozpoczętej pod koniec lat 90.

Matthew Houston studiował grafikę w Central School of Art w Londynie, a później uzyskał dyplom First Class z fotografii w London College of Printing. Rozpoczął fotografowanie modeli, aktorów i tancerzy na małej scenie, którą zbudował, prowadząc kabaret na statku żaglowym. Ta scena była miejscem wielu jego prac w dużym formacie i Polaroidach pod koniec lat 90. Houston zauważa, że sama scena sugerowała wprowadzenie osoby i pełniła rolę pedestal dla jego modeli. Jego fotografie są znane z intymnych, często nostalgicznych cech i są wynikiem „otwartego eksperymentu” z jego modelami. Skupia się na znalezieniu wspólnego gruntu z modelem i uchwyceniu tego, co dzieje się naturalnie. Jego fotografie czasem zawierają subtelne odniesienia do postaci mitycznych i malarskich. To nie ma być stały motyw, lecz „delikatne odniesienie” wyłaniające się z scenicznego charakteru jego wczesnych portretów.
*Z katalogu wystawy, Londyn 2014

„Mała scena, którą zbudowałem, była częścią studia i zacząłem fotografować wykonawcami, znajomymi, aktorami i modelkami. Użycie filmu Polaroid dało materiałowi możliwość bycia częścią obrazu. Polaroid jest znany ze wszelkich dziwactw i wypadków, które przypominają proces. Tak jak w innych moich fotografiach, uważam za ważne, by materiał i proces były nadal widoczne.”
**Z wywiadu – Saatch Art

Fragment recenzji wystawy, którą odkryłem - BIP off, Liege - autor Philippe Herbert
"Parcours atypique : ancien propriétaire d’un cabaret, il photographie depuis l’âge de 7 ans mais il a commencé cette série à 38 ans. Sur une scène improvisée, il photographie au Polaroïd grand format des femmes dénudées avec beaucoup de tendresse. Il renouvelle le genre du nu."