Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Bukiet kwiatów.

Litografia na papierze vellum w formacie 65 x 48 cm.
Dzieło jest potwierdzone jako EA (próba artysty) i podpisane ołówkiem.

Dzieło w dobrym stanie, nigdy wcześniej nie oprawiane.

Zapewniamy staranne zapakowanie, międzynarodowy doręczenie, ubezpieczenie i ekspresową wysyłkę dla wszystkich naszych dostaw.

Claude MANOUKIAN to malarz urodzony w 1936 roku. "Istnieją punkty zwrotne w życiu malarza, które trudno wyjaśnić, jeśli nie że nagle dobre dzieło staje się dziełem wybitnym. Następuje to jak błysk pioruna, albo jak Duch Święty w dniu Zesłania Ducha. Można też powiedzieć, że to jak przemiana Van Gogha, który z przeciętnego rysownika stał się geniuszem sztuki. Claude MANOUKIAN właśnie przekroczył ten próg wybitności, który prowadzi go od bycia dobrym malarzem do artysty, którego dzieło ma własne cechy. Owszem, jego obrazy już nosiły jego znak, poprzez użycie kolorów podpisujących jego autorstwo. Podobnie jak Odilon Redon, Claude MANOUKIAN doskonale łączy tony, które przy niewłaściwym posługiwaniu stałyby się dysonansowe, a przez niego tylko powiększają ich blask. Ale teraz, opuszczając rygorystyczny realizm, Claude MANOUKIAN rozkłada i ponownie składa formy, wprowadza do swojego dzieła dodatkowy wymiar. Z odwagą, lecz z pewnością technika, interpretuje kontury, tka je jeden w drugim. Czasem zaczynając od ścieżki zgłębionej zbyt powierzchownie przez Picassa, Claude MANOUKIAN wprowadza inny typ form, który staje się nowym poezją pod jego pędzlem. Tak różni, jak Racine, Corneille czy Victor Hugo mogą być od Verlaine’a czy Rimbauda, choć wszyscy piszą w wersach, Claude MANOUKIAN będzie flirtować z innymi sposobami malarstwa i wyciągać z nich nowe wyrazy. Wywyższenie kolorów, unoszące się nad rzeczywistością, którą włącza do pamięci obrazu, ale nie będące jej niewolnikiem, tworzy on dla sztuki i poprzez sztukę, nie korzystając z rzeczywistości jako celu samą w sobie, lecz jako podporę, jako stan pierwotny, który rozwija. Spojrzenie na to, co widzi, jest jedynie odbiciem przyszłości. Używa swojej pamięci jak przewodnika, lecz sam w sobie tworzy swoje dziecko z zmysłów wzroku i nastroju, a następnie wpisuje je na płótnie. Jak nowo narodzone dziecko nigdy nie jest całkowicie podobne do jednego z rodziców, ten obraz, który maluje, znajdzie swoje źródło w jednym z jego elementów, które czasem może zdominować, ale które zawsze pozostanie częściowo pod wpływem drugiego. Każde płótno będzie krokiem ku spełnieniu całości i wyrazie estetyki, która różnicuje każdą pracę, zachowując jednocześnie wspólny sens nazywany stylem." Christian GERMAK