Agathe Toman - ÉTÉ #023 - XL 9/15

Wysokiej klasy fotografia impresyjna na błyszczącym papierze fine art. To dzieło nie jest sprzedawane w oprawie, aby ułatwić transport. Fotografia z ziarnem. Agathe Toman traktuje swoje fotografie jak obrazy, przez co trudno stwierdzić, czy jest to dzieło namalowane, czy fotografowane. Wydrukowano w Hossegor, Francja.
Fotografia basenu, zrobiona iPhone’em 15 pro max w Hossegor, lato 2025.

Agathe Toman to artystka notowana w Sotheby’s od 2021 roku.
Biografia artystki:
Urodzona w 1989 roku, o korzeniach francuskich, austriackich i czeskich, Agathe Toman jest francuską artystką interdyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo poezję, rysunek i fotografię. Mieszkająca między Hossegor a Paryżem, Agathe wyraża siebie jako obiecującą postać sceny sztuki współczesnej, cenioną zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Notowana w Sotheby’s od 2021 roku, jej prace trafiły na aukcje trzy razy, co świadczy o jej szybkim wzroście i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowej. Jej znaczący wkład w różne targi, w tym Art Paris, przyniósł jej ogromny sukces, umacniając obecność w wielu prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe faworyzuje głębokie odcienie czerni i błękitu, kolory będące esencją jej twórczości. Jej malarstwo wykorzystuje czyste pigmenty i akryle o oszałamiającej intensywności, podczas gdy jej rysunki, stworzone długopisem Bic, zachwycają hypnotyzującym charakterem. Jej fotografie, o niezwykłej głębi, oraz kalejdoskopy poezji wzbogacają jej wszechświat językiem abstrakcji, który definiuje jej dzieło.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w badania psychoanalizy, które prowadzi od trzech lat. Ta eksploracja wzbogaca jej proces koncepcyjny, umożliwiając wprowadzenie do sztuki głębokich wymiarów psychologicznych.

Agathe nie rozdziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Z niezłomną determinacją koncentruje swoje dzieła na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne i środowisko. Te kierunki refleksji nie tylko pojawiają się w jej sztuce, lecz stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej.

Jej prace zostały uznane i uhonorowane w wielu renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L’Œil i Elle, co podkreśla jej znaczący wpływ na współczesną sztukę.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje globalną publiczność, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i jak przekształca w sztukę.

„MOJA WIZJA:

Moja praca dotyczy pojęcia powiązań między psychiką a cielesnością.
Ich wspólnego funkcjonowania w ich środowiskach, budowanych połączeń oraz kształtowania jawnych i niejawnych wibracji, które z nich wynikają.
Badałam tematy takie jak tożsamość, pamięć, ludzką naturę i relację między jednostką a jej otoczeniem. Moje dzieła noszą ślad głębokiej emocjonalności i pewnego napięcia, zapraszając widza do introspekcyjnego namysłu.

Wpisuję tę wolę w samą materialność moich dzieł: zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne, subtelne, tam gdzie ciemność koegzystuje z jasnością, niebieski iskrzy w kontakcie z czernią, albo sam się oświeca. Jesteśmy w rzeczywistości brak/obecność światła.
Moje malarstwa, rysunki i fotografie są każdorazowo absolutnie twórcze, wolne od jakiejkolwiek imitacji.

Precyzyjne połączenie moich rąk z pigmentami, węgłami drewna, długopisem i farbami nakładanymi na papier lub na płótno. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, a rezultat zawsze jest obcy. Pracuję więc nad utrwalaniem ruchu materii, gęstości światła, wprowadzaniem siebie w to, aby stworzyć twoją pamiątkę.
Zawsze jest coś, czego nie podejrzewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. To nieskrywalne).
Pojawia się ślad absolutnie unikalny, moje prace to autoportrety, portrety części mnie.

Mówię, że moje kreacje są „materializacjami stanów psychicznych”, pejzażami ludzkimi, niciami mojej duszy, zapraszającymi innych, by się w nie wtopili.
Ich wartość nie jest estetyczna, lecz tkwi w wibracjach, które moje prace wywołują w oglądającym. To dwie wrażliwości spotykają się, a nie dwie oddzielne indywidualności. To proces, który żyje. Traktuję je jak istoty aktywne, tworzące nowe więzi między nami. Oglądający staje się także twórcą dzieła, które ożywa.
Zobowiązuję się do drogi ku nowemu spojrzeniu na swoje Ja, na świat, na siebie i na innych.

Jeżeli widz zechce przyjąć to zaproszenie, dołączą rezonanse psychiczne, które korespondują i brzmą w jednej wspólnej symfonii, zaczyna się dialog. Zarysować się zaczyna anamorfotyczny odcisk jego duszy, ulotny odbiór. To poetyczne doświadczenie.
Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, aby moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i aby emocje znalazły w nich echo, aby w nich rezonowały słowa.
To, co istotne, to to, co dzieło mobilizuje w nas i efekt tego spotkania."

„Cierpienie psychiczne wiąże się ze wszystkim, co wymyka się procesowi subiektywnej symbolizacji. Cierpimy z powodu tego, co jest zablokowane psychicznie, lub czeka na psychiczny zapis. Człowiek nie cierpi tylko z powodu wydarzeń lub myśli, lecz dlatego, że pewne procesy w nim nie znalazły lustra, echa, wysłuchania, recepty, i pozostają w stanie tułaczki.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej, strona 146.