Baptiste Laurent - Carpet

„Dywan”, 42x42 cm, akryl na papierze, 2017.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bezramkowe, wysyłane zwinięte.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje
w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
m.in. w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galería
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie
i rozwija projekty o wyraźnym literackim, społecznym i
antropologicznym charakterze.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y
puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”,
często eksperymentuje z kolaboracyjną twórczością z innymi artystami
wizualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademiczny i eklektyczny artysta, lubi synkretyzować
styl malarski, oscylując między neofikcyjną narracją, malarstwem graficznym
i ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie,
prowadzi dynamiczną społeczność artystów wizualnych z Hiszpanii i zagranicy.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, w Museo Antropológico de Madrid oraz w Gazzambo Gallery w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą seria Exit to malarskie i wyobrażeniowe zapisy podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały w ramach warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas pościgu ulicami Madrytu przez policję.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
W hołdzie Mame Mbaye serii odnosi się do kolekcji odlewów gipsowych twarzy tubylców wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontuje się z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej rzeźby ceramicznej, masek śmierci, orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów stara się odzwierciedlać paradoksy recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakterystycznego dla podejścia antropologa czy naukowca, lecz naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie.