Baptiste Laurent - Petites vagues

"Petites vagues", 50x50cm, akryl na papierze, 2017.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez passe-partout, wysyłane zwinięte.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który żyje i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galerii FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje też w rzeźbie i rozwija projekty o silnym elemencie literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą opartą na współpracy z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiguracyjną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były tematem trzech wystaw, w Alliance Française w Madrycie, Museo Antropológico de Madrid i Gazzambo Gallery w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą seria Exit to malarsko-imaginarne opowiadanie o podróży migranta, wygnaniu i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały w ramach warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegal, mieszkającymi w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatu), sprzedawca na ulicy, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne zdarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye seria nawiązuje do kolekcji odlewów gipsowych twarzy ludowych wystawianej w Muzeum Antropologicznym. Ta konfrontacja kontrastuje z formalnymi nawiązaniami do rzeźby z nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek śmierci, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów próbuje odzwierciedlić paradoksy recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest zarysowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci mieszkających w Europie