Baptiste Laurent - Publicité

"Publicité", 50x50cm, acrylic on paper, 2017.
Podpisano z tyłu. Sprzedane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem wyrazu jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym kompozycyjnym, literackim, społecznym i antropologicznym charakterze.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z współtwórczą pracą z innymi artystami visualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neo-feigatywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Jest założycielem wspólnego studia „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française w Madrycie, Museo Antropológico de Madrid oraz Gazzambo Gallery w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit to malarskie i wyobrażeniowe opowieści o podróży migranta, wygnaniu i ostatecznym sukcesie.
Rzeźby powstały w ramach warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca na ulicy, zmarł na zawał serca podczas pościgu ulicami Madrytu przez policję.
To tragiczne zdarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd Mame Mbaye’owi seria odnosi się do kolekcji odlewów gipsowych twarzy rdzennych ludzi wystawianych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontacja kontrastuje z formalnymi odwołaniami do rzeźby naukowej, tradycyjnej ceramiki, masek śmierci, orientalizmu w sztuce i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów próbuje odzwierciedlić paradoks praktykowania recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, jaki charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, lecz imitując ich procesy, celem jest szkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie.