Baptiste Laurent - Pieds noirs

"Pieds noirs", 50x50cm, akryl na papierze, 2017.
Podpisano na odwrocie. Sprzedane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Bio artiste/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) to wizualny artysta, który mieszka i pracuje
w Madridzie i Parisie.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych,
w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie
i rozwija projekty o silnym komponencie literackim, społecznym i
antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, "Conversaciones y
puñetazos", "Mauvaises Tournures", "Bajo el Mismo Mar" i "Exit",
czersto eksperymentował z współtwórczą pracą z innymi artystami
wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować
style malarskie, oscylując między neo-figuratywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założył wspólne studio 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność artystów wizualnych
hiszpańskich i międzynarodowych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Galeria Gazzambo w 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit
to malarsko-imaginacyjny zapis podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z senegalskimi imigrantami w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników warsztatów), uliczny sprzedawca, zmarł na zawał serca podczas ucieczki ulicami Madrytu przed policją.
To tragiczne wydarzenie zapoczątkowało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
W hołdzie Mame Mbaye seria odnosi się do zbioru odlewów gipsowych twarzy rdzennej ludności wystawionych w Muzeum Antropologicznym. Ta konfrontacja kontrastuje z formalnymi evokacjami rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej rzeźby ceramicznej, masek śmierci, sztuki orientalizmu i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów stara się odzwierciedlić paradoksy recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, ale naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie