Baptiste Laurent - Explosion verte et jaune

"Eksplozja zielona i żółta", 50x35cm, 2023 akwarela i tusz chiński na papierze
Podpisano z tyłu, wysłane zwinięte.

Serie (En)tropicos/
Dni powtarzają się. Kilka miesięcy temu przeżywaliśmy
nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała i czas długi. Byliśmy przytłoczeni brakiem czasu,
ale teraz jesteśmy zaskoczeni nadmiarem. Gest introspektywny, nowy horyzont, gdzie zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zdumienie zmianą, bezprecedensowy krzyk pyta "co dalej?" Baptiste wykorzystuje ten dystopijny pejzaż, by stworzyć
kolejny świt, nowy świt. Budowa tych malowideł wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu,
z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją odnaleźć, ożywić ją.
Źródłem bodźca do tej symbiozy jest opowieść antropologa i założyciela
strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył na poszukiwanie autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i szczególną naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania z podróży. Jego niepokój jest
przedstawiony w fragmencie tekstu o proroczych nagraniach: "Za kilka wieków, w tym samym miejscu,
inny podróżnik, równie zrozpaczony jak ja, pożałuje zniknięcia tego, co mógłem zobaczyć i co mi uciekło". Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, mnie rani,
i nieubłaganie zarzucam sobie, że nie szukałem wystarczająco mocno.
Jak podróżnik, płótna (en)tropikalne Baptiste’a prowadzą go do miejsca, w którym może ponownie odnalźć swoją witalność.
Być może te gatunki nie istnieją, może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, które dzisiaj nie możemy już oddychać. Baptiste proponuje nam utopiję; poprzez swe gesty proponuje zmianę paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków jest miarą nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (1980, Nantes) to artysta wizualny, który mieszka i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje także w rzeźbie i rozwija projekty o silnym komponencie literackim, społecznym i antropologicznym.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą opartą na współpracy z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademicki i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, wahać się między neofikcyjną narracją, grafiką a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia 'Latolier' w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych