Baptiste Laurent - Déjeuner dans les bois

"Déjeuner dans les bois", 50x35cm, 2023 watercolor i chines ink na papierze
Podpisano z tyłu, wysyłane zwinięte.

Serie (En)tropicos/
Dni powtarzają się. Kilka miesięcy temu przeszliśmy przez nietypowy moment. Nasza przestrzeń jest mała, a czas długi. Zostaliśmy przytłoczeni brakiem czasu, a teraz zaskakuje nas nadmiar. Gest introspekcyjny, nowy horyzont, gdzie zbliżamy się do naszej wyobraźni. Zawrót głowy zmiany, bezprecedensowy krzyk pyta „co dalej?”
Baptiste wykorzystuje ten dystopijny pejzaż, aby stworzyć kolejny świt, nowy świt. Konstrukcja tych obrazów wynika z potrzeby odnowienia krajobrazu, z pragnienia zapomnianej natury. Aby ją odkryć na nowo, ożywić.
Pobudka do tej symbiozy znajduje się w opowieści antropologa i założyciela strukturalizmu, Claude’a Lévi-Straussa: w 1935 roku Lévi-Strauss wyruszył w poszukiwaniu autentycznej, czystej Brazylii, obdarzonej dziką energią i wyjątkową naturą.
Autor „Tristes Tropiques” częściowo spełnił oczekiwania z podróży. Jego niepokój jest przedstawiony w fragmencie tekstu o proroczych podtekstach: „Za kilka wieków, w tym samym miejscu, inny podróżnik, równie zrozpaczony jak ja, będzie opłakiwał zniknięcie tego, co mógłbym zobaczyć i czego mi umknęło”.
Ofiara podwójnej choroby, wszystko, co widzę, rani mnie i bezwzględnie karzę się za to, że nie szukałem wystarczająco dokładnie.
Jak podróżnik, płótna (en)tropikalne Baptiste’a prowadzą go do miejsca, gdzie może odnaleźć swoją witalność. Być może te gatunki nie istnieją, być może te idylliczne krajobrazy nigdy nie istniewały. Ale okno, które Baptiste otwiera, wpuszcza powietrze, którego już nie możemy dziś oddychać. Baptiste oferuje nam utopię; poprzez swoje gesty proponuje przemianę paradygmatu, możliwą ekologię. Dla Greków słowo entropia miało dwa znaczenia: ewolucję i przemianę. Dla fizyków to miara nieporządku systemu. Identyfikując nieporządek, przekształcając go

Baptiste Laurent (ur. 1980, Nantes) to artysta wizualny, mieszkający i pracujący w Madrycie i Paryżu.
Występował w różnych instytucjach artystycznych i kulturowych, w tym w Institut Français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Galerii Gazzambo, Alliance Française, Museo Nacional de Antropología, Galerii FL.
Jego tradycyjnym medium jest malarstwo, ale pracuje również w rzeźbie i rozwija projekty o silnym łączniku literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z pracą twórczą w kooperacji z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako anty-akademiczny i eklektyczny artysta lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiguratywną narracją, malarstwem graficznym i ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia Latolier w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych