Bachibouzouk (1977) - Warhol vs Banksy vs Hirst

Świetna robota artysty z Brukseli, Bachibouzouk.

W tej serii artysta z Brukseli Bachibouzouk igra z historią sztuki jak dziecko zbyt ciekawskie, które dorwało muzeum i bombę farb. Poprzez te „Tomato Soup Can” uruchamia radośnie nieprawdopodobny zderzenie trzech gigantów sztuki współczesnej: Warhola, Banksy’ego i Hirsta. Popowy, miejski i kliniczny tri-centryzm, przepuszczony przez aerograf, jakiego potrafi jedynie Bachibouzouk.

Początek, oczywiście, to plakat Banksy’ego, sam w sobie już ukłon (czy ukłon w ukłonie) w stronę ikonicznej Campbell’s Soup Andy’ego Warhola. Bachibouzouk wślizguje się w tę rolę czwartego muszkietera, lecz uzbrojony nie w miecz, a w kropki — ten słynny obsesyjny motyw Damiena Hirsta, które delikatnie kładzie na każdej puszce. Efekt: dialog między trzema estetykami, z których żadna nie wymagała interlocutora… a jednak, razem zaczynają głośno mówić, a nawet śmiać się.

Aerografy, starannie dobrane w żywej palecie barw, podważają dziedzictwo zbyt łagodne warsztatów. Każdy kolor zdaje się ogłaszać: „A co gdy sztuka współczesna przestałaby się brać na poważnie na trzy minuty?”
Lecz za humorem kryje się prawdziwa myśl: Bachibouzouk pyta o powtarzanie przemysłowe ikon artystycznych. Czym staje się symbol, gdy go skopiowano, potem skopiowano kopię, a potem pomalowano na nowo same odniesienia już zniekształcone? Może czymś bardziej uczciwym: dziełem, które akceptuje, że nie narodziło się samo, lecz w szumie kulturowym, w karnevalu obrazów i przekształceń.

Nakładając na siebie te warstwy odniesień, artysta przekształca puszkę — zwykły przedmiot, symbol konsumcji, fetysz pop — w metaforę naszej epoki nasyconej: wszystko już widziane, zremiksowane, wyjęte z kontekstu… a jednak dzięki niezwykłemu gestowi (i kilku dobrym sprayom) pojawia się coś nowego. Trochę jakby, kręcąc się w muzeum luster, na końcu dostrzec własny odblask.

Z wielkim dowcipem, odrobiną nieposłuszeństwa i radosną przejrzytością Bachibouzouk przypomina nam, że sztuka może być przede wszystkim grą: grą poważną, tak, ale i grą samą w sobie. A w tej grze Tomato Soup Can są tymi elementami, które wyrywają wszystkie zamki.