Bachibouzouk (1977) - Warhol vs Banksy vs Hirst

Świetna robota artysty z Brukseli, Bachibouzouk.

W tej serii artysta z Brukseli Bachibouzouk bawi się w skakanie przez historię sztuki niczym dziecko zbyt ciekawskie, które miało w ręku muzeum i bombę farby. Dzięki tym „Tomato Soup Can” on uruchamia collision szczęśliwie niemożliwą między trzema gigantami sztuki współczesnej: Warhol, Banksy i Hirst. Popowy, miejski i kliniczny tricentryzm, zmielony w aerosolowej machinie, jaką potrafi tylko Bachibouzouk.

Punkt wyjścia, oczywiście, to plakat Banksy’ego, sam w sobie już ukłon (lub ukłon ukłonu) w stronę ikonicznego Campbell’s Soup Andy’ego Warhola. Bachibouzouk wślizguje się tam jak czwarty muszkieter, lecz uzbrojony nie w miecz, lecz w kropki — te słynne obsesyjne punkty Damiena Hirsta, które starannie kładzie na każdą puszkę. Efekt: dialog między trzema estetykami, które żadna nie oczekiwała rozmówcy… a jednak, razem, zaczynają mówić głośno i nawet śmiać się.

Aerozole, starannie wybrane z żywej palety, zaczynają sprzeciwiać się zbyt łagodnemu dziedzictwu pracowni. Każdy kolor zdaje się proklamować: „A co gdy sztuka współczesna przestałaby brać siebie na poważnie przez trzy minuty?”
Ale za humorem kryje się prawdziwa myśl: Bachibouzouk kwestionuje powtarzanie przemysłowe ikon artystycznych. Co staje się symbolem, gdy go kopiuje się, potem kopiuje kopię, a potem ponownie maluje się odwołania same już zniekształcone? Być może coś bardziej uczciwego: dzieło, które akceptuje, że nie powstało samo, lecz w huku kulturowym, w carnival of images and misappropriations.

Nakładając na siebie te warstwy odniesień, artysta przekształca puszkę — niemal banalny przedmiot, symbol konsumpcji, fetysz pop — w metaforę naszej przeładowanej epoki: wszystko już widziane, zremiksowane, zrekonstruowane… a jednak, dzięki wyjątkowemu gestowi (i kilku dobrych sprayach), coś nowego się pojawia. Trochę jakby, krążąc w muzeum luster, zaczyna dostrzegać własny odbicie.

Z dużą dawką dowcipu, odrobiną bezceremonialności i radosną klarownością, Bachibouzouk przypomina nam, że sztuka być może przede wszystkim zabawą: zabawą poważną, tak, ale jednak zabawą. A w tej zabawie Tomato Soup Can są zestawem, które przebijają wszystkie zabezpieczenia.