Fernando De Filippi - Arebor Solis

Obraz farbami akrylowymi na płótnie z 2011 roku, 45x40 cm, z serii „Aklberi Alchemici”

Autor pisze:

W tej serii dzieł wybrałem Drzewo jako symbol połączenia głębi ziemi i bezkresnej przestrzeni nieba. Drzewo od zawsze zajmuje centralne miejsce w tradycyjnej symbolice, w myśli religijnej i w wyobraźni poetów, i jest istotnym motywem uniwersalnej ikonografii, od Drzewa Życia — symbolu potęgi kosmicznej roślinności oraz śmierci i zmartwychwstania, po Drzewo Dobra i Zła, związane z wężem i będące źródłem zakazanego owocu. Korzenie pogrążone w ziemi i gałęzie wznoszące się ku niebu tworzą relację między światem podziemnym a tym górnym, pień swoją solidnością jest wyrazem mocy i centrowania, opadające liście i odradzające się pąki różnicowania i następny powrót do jedności, cykliczność naturalnych rytmów stałej ewolucji, śmierci i odrodzenia.

Fernando De Filippi, urodzony w Lecce 11 kwietnia 1940 roku. Mieszka i pracuje w Mediolanie. Pierwszą wystawę indywidualną miał w Lecce w 1959 roku; następnie ponad dwieście wystaw prywatnych w Italii i za granicą (Nowy Jork, San Francisco, Warszawa, Belgrad, Paryż, Bruksela, Genewa, Lizbona, Vancouver, Malta); jest obecny na 5 edycjach Biennale di Venezia (1970/1972/1976 z Salą/1978/1980 Projekty Specjalne), na IX, X, XI, XII Quadriennale Nazionale di Roma, na Triennale di Milano w 1981. Uczestniczy także w Arte in Italia od 1960/1975, Galleriad’arte Moderna Torino; Arte Italiana, Haward Gallery, Londyn; Le Linee della ricerca artistica in Italia, Palazzo delle Esposizioni, Rzym; Aspetti della Pittura Italiana dal dopoguerra ai nostri giorni, Museo d’arte moderna San Paolo e Rio; Pittura a Milano dal 1945 al 1990. W 1998 roku odbyła się jego ważna wystawa indywidualna w Mediolanie, w prestiżowej siedzibie Palazzo Reale. Od 1991 do 2009 był dyrektorem Akademii Brera. Od 2010 do 2011 był dyrektorem Akademii Cignaroli w Weronie.