Agustín Alegre Monferrer (1936) - Contraluz

Obraz jest podpisany z tyłu przez artystę i datowany na rok 1975.

Ma także tytuł „Contraluz, Alcocebre, Castellón”.

Stan dzieła jest dobry.

Dzieło jest prezentowane w ramie.

Wymiary obrazu: 65 cm wysokości x 50 cm szerokości.

Wymiary ramy: 100 cm wysokości x 84 cm szerokości.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografia artysty:

Malarz, który urodził się w turolese miejscowości Santa Eulalia del Campo w 1936 roku. Studiował w Teruel i w Akademii San Carlos w Walencji, stypendysta Diputación Provincial de Teruel. Mistrz współczesnej hiszpańskiej sztuki figuratywnej, Agustín miał młodszego brata Fermína, który również zajmował się malarstwem: „Był realistą jak ja, bardziej miły, bardziej czuł światło, był bardziej wrażliwy na światło”.

Ma swoją pracownię malarską w Villa Miriam – imię córki artysty, która ma autyzm – położoną na ulicy Leocadio Brun w Teruel. Był nauczycielem w szkole Las Anejas w Teruel. Wiadomo, że był przyjacielem i współpracownikiem artystycznym w Akademii San Carlos w Walencji, Paco Pérez Monleón, rzeźbiarza José Gonzalvo oraz również rzeźbiarza i przyjaciela, Isaaca Rodrígueza z Jabaloyas, „artysty o niezwykłych predyspozycjach”, według Alegre.

Jego malarstwo opiera się na utrzymaniu figury i doskonałej technice w pewnym rysunku oraz wrażeniu koloru. Bardzo charakterystyczny dla jego stylu jest romantyczny nastrój postaci i sposób operowania światłem w kontrastach z masami ciemnymi, przypominającymi hiszpański tenebryzm baroku.

Wystawiał w Madrycie, Mediolanie, Saragossie i Walencji, między innymi w wielu innych miastach. Otrzymał m.in. Nagrodę Moncada w 1995 roku; Złoty Medal w Benimarze w 1957; kilka nagród Miasto Albarracín; Pierwszą Nagrodę Malowania na Świeżym Powietrzu w Logroño w 1969; Medalę Afryki na Wystawie Malarzy Afryki w 1974; trzecią medal na Ogólnopolskiej Wystawie Sztuk Pięknych w 1976 oraz Nagrodę Galerías Preciados w 1977, między innymi. Otrzymał Złotą Medalę Miasta Teruel (to jedno z nagród, z których ma najwięcej dumy). Jedna ulica w Teruel nosi jego imię.

Gdyby mieć wskazać jedno dzieło, wybraliśmy „Pogrzeb Santa Eulalii”, które zostało podarowane artystowi w 1963 roku dla kaplicy Virgen del Molino. Ta malowidło znajduje się nad „Chórem” z drewna egzotycznego wykonanym w sposób ręczny, umieszczonym na drugim końcu ołtarza głównego, starannie zachowanym, jak wszystko, co reprezentuje to charakterystyczne miejsce dzięki wysiłkowi, zaangażowaniu i nocnym czynom „Hermandad de la Virgen”, odpowiedzialnej za utrzymanie, wszyscy wolontariusze, których duch napędza z uporem.