Salvatore Fiume (1915-1997) - Odalisca

Dzieło, spójne z grafiką Salvatore Fiume (1915–1997) z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, odzwierciedla niektóre charakterystyczne cechy języka Fiume: połączenie figuryzmu i dekoracji – użycie płaskich pól barwy i wyraźnych znaków – zmysłowość nie będąca nigdy czysto erotyczną, lecz zawsze przeniknięta wymiarem symbolicznym i niepokojem. Świat kobiecy był jednym z centralnych tematów jego badań malarskich i formalnych. Był wielkim podróżnikiem, odwiedzał odległe i egzotyczne miejsca w poszukiwaniu inspiracji zawsze na nowo. Po powrocie z podróży przynosił wrażenia, które wywoływały u niego kobiece postacie, które spotkał, czerpiąc z nich natchnienie do swoich dzieł. Odałylic (odaliscza), młode i wspaniałe kobiety przeznaczone do konkubinatów, były tematem, który malarz bardzo ukochał. W tym dziele odaliską, o silnym ładunku erotycznym, leży nagą na boku. Dzieło odzwierciedla zainteresowanie Fiume egzotyzmem i wpływ artystów takich jak Gauguin, widoczny w ciepłych tonacjach i silnych kontrastach barwnych.

Malarz, rzeźbiarz, architekt, pisarz i scenograf włoski. Jego pierwsza oficjalna wystawa, obejmująca prace Wyspy statuetek i Miasto statuetek, która pozwoliła mu wzbudzić duże zainteresowanie krytyków i nawiązać kontakt z instytucjami artystycznymi i kulturalnymi na całym świecie, odbyła się w 1949 roku w Gallerii Borromini w Mediolanie; tu jedno z jego dzieł zostało zakupione przez dyrektora Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Alfreda H. Barr Jr., do ekspozycji w własnym muzeum, a także przez kolekcję Jucker z Mediolanu.

Sitodruk z podpisem oryginalnym ołówkiem w dolnym prawym rogu
Numeracja 90/90 po lewej

Wymiary dzieła:
Bez ramy: wysokość 46 cm, szerokość 56 cm
Z ramą: wysokość 64 cm, szerokość 74 cm