Yuni R. P - Versos de Amapola

Obraz namalowany przez artystę Yuni R. P w technice oleju na płótnie, całkowicie wykonany przy użyciu szpachelki.
Wymiary dzieła: 53 x 73 cm, odpowiadające rozmiarowi samego obrazu, z peryferyjnym białym marginesem dla lepszego montażu lub oprawy.

Po sprzedaży prace wysyłane są w ciągu maksymalnie trzech dni na cały świat. Każde dzieło jest starannie zapakowane, chronione papierem i folią bąbelkową i wysyłane w sztywnym kartonowym tubusie o wysokiej odporności, co gwarantuje jego doskonałe zabezpieczenie podczas transportu.

Yuni R. P jest młodym artystą o solidnym wykształceniu zawodowym, obecnie mieszkającym i pracującym na Kubie w Hawanie. Jego prace wyróżnia bardzo osobisty język malarski, rozwijany niemal wyłącznie przy użyciu szpachelki, narzędzia, dzięki któremu konstruuje kompozycje o dużej sile wizualnej i wyraźnej ekspresji.

Jego malarstwo charakteryzuje się bogatym impastem, swobodnymi pociągnięciami i intensywnie kolorową paletą, w której światło i ruch nieustannie ze sobą dialogują.
W jego podejściu impresjonistycznym wyczuwalny jest wyraźny wpływ Joaquína Sorolli, zwłaszcza w sposobie podejścia do jasności, dynamiki i drgań koloru, zawsze z perspektywy współczesnej i głęboko osobistej.

Tematy, które podejmuje, rodzą się z emocjonalnego związku z naturą i krajobrazem: sceny morskie, żaglowce, fauna, kwiaty i miasta pełne nostalgii tworzą malarski świat naładowany nostalgią i podziwem dla sztuki klasycznej.

Jego prace nie dążą do dosłownego opisu, lecz do wywoływania wrażzeń, budząc u widza silne uczucia i drzemiące wspomnienia.

Obrazy Yuni mają obecność bezpośrednią i otulającą; to dzieła, które trzeba oglądać na żywo, ponieważ fotografia nie oddaje w pełni bogactwa impastu, głębi koloru ani energii gestu malarskiego.

Szpachelka pozwala mu budować żywe powierzchnie, z warstwami farby przekazującymi solidność, ruch i niemal dotykową ekspresję.

Jego dzieło to w istocie celebracja koloru, materii i emocji: obraz, który zachęca do zatrzymania się, obserwowania i czucia.

Dzieło wpisuje się w styl neoimpresjonistyczny z wyraźnym wpływem fowizmu ze względu na odważne i subiektywne użycie koloru. Technika użyta wyróżnia się mistrzowskim użyciem szpachelki i grubym impastem (impasto), co nadaje powierzchni dotykową jakość i trójwymiarowość, która dynamicznie wychwytuje światło.
Malarz nie dąży do precyzyjnego detalu anatomicznego, lecz do wywołania atmosfery; dzięki energicznym pociągnięciom i przeciwnym kierunkom udaje mu się wizualnie oddzielić ciepło pola kwiatów od orzeźwienia gór w tle.
Intencja autora zdaje się być przekazaniem stanu introspekcji i wolności, gdzie postać ludzka stapia się w doskonałej harmonii z otoczeniem, sugerując, że literatura i natura to dwie formy jednego duchowego spoczynku.