Stefania Ormas - L'istante scelto






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
€ 75 | ||
|---|---|---|
€ 50 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 132990
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Ta opera Stefanii Ormas to intrygujący akt, który zręcznie łączy realizm z intymną, niemal zawieszoną atmosferą. Obraz należy do serii zatytułowanej "perché lo voglio io". Tytuł serii dodaje podstawowy wymiar odczytu: autodeterminacja. Nagie ciało nie jest przedstawione jako obiekt pasywnego pożądania, lecz jako świadomy wybór. Kobieta namalowana zamieszkuje własną przestrzeń z pewnością siebie; jej spojrzenie nie wyraża uległości, lecz afirmacji. To eksploracja wolności osobistej i ponownego zawłaszczenia własnego ciała. Emocjonalnym punktem ciężkości jest spojrzenie modelki. Jej ciemne oczy skierowane są bezpośrednio na widza, nasycone milczącą świadomością. Ruch lewej ręki, która nieco zabawia się kosmykiem włosów, dodaje naturalności i spontaniczności. Światło wydaje się pochodzić z bocznego okna, zalewając scenę ciepłym, miękkim blaskiem. Paleta kolorów dominuje delikatnymi odcieniami skóry, kontrastując z białymi i chłodnymi błękitami prześcieradeł na pierwszym planie. Tło, oświetlone różowymi zasłonami i klasycznymi meblami, sugeruje domowe, chronione otoczenie. Stefania Ormas, włoska malarka, absolwentka malarstwa w International Art School w Terni, w ostatnich latach wystawiała się na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych zarówno we Włoszech, jak i za granicą, m.in.: Casa della Cultura w Navacerradze – Madryt, Pałac Infantado w Guadalajara. Museo Reina Sofía – Madryt, galeria RED03 w Barcelonie, Galeria Bernet w Barcelonie, Roccartgallery we Florencji. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Italii, Hiszpanii, Francji, Holandii, Niemczech, Ameryce oraz w instytucjach publicznych, m.in. w gminie Gata de Gorgos w Hiszpanii. Świat, który przedstawia, jest przede wszystkim kobiecy i robi to z uważnym, realistycznym okiem, zawsze wyłapując w sobie pewną nutę poetyckości. Jej styl to kompendium najnowszych form malarskich, zachowujące ścisłe związek z figuratyzmem, z uwagą na antropologię postaci.
Ta opera Stefanii Ormas to intrygujący akt, który zręcznie łączy realizm z intymną, niemal zawieszoną atmosferą. Obraz należy do serii zatytułowanej "perché lo voglio io". Tytuł serii dodaje podstawowy wymiar odczytu: autodeterminacja. Nagie ciało nie jest przedstawione jako obiekt pasywnego pożądania, lecz jako świadomy wybór. Kobieta namalowana zamieszkuje własną przestrzeń z pewnością siebie; jej spojrzenie nie wyraża uległości, lecz afirmacji. To eksploracja wolności osobistej i ponownego zawłaszczenia własnego ciała. Emocjonalnym punktem ciężkości jest spojrzenie modelki. Jej ciemne oczy skierowane są bezpośrednio na widza, nasycone milczącą świadomością. Ruch lewej ręki, która nieco zabawia się kosmykiem włosów, dodaje naturalności i spontaniczności. Światło wydaje się pochodzić z bocznego okna, zalewając scenę ciepłym, miękkim blaskiem. Paleta kolorów dominuje delikatnymi odcieniami skóry, kontrastując z białymi i chłodnymi błękitami prześcieradeł na pierwszym planie. Tło, oświetlone różowymi zasłonami i klasycznymi meblami, sugeruje domowe, chronione otoczenie. Stefania Ormas, włoska malarka, absolwentka malarstwa w International Art School w Terni, w ostatnich latach wystawiała się na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych zarówno we Włoszech, jak i za granicą, m.in.: Casa della Cultura w Navacerradze – Madryt, Pałac Infantado w Guadalajara. Museo Reina Sofía – Madryt, galeria RED03 w Barcelonie, Galeria Bernet w Barcelonie, Roccartgallery we Florencji. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Italii, Hiszpanii, Francji, Holandii, Niemczech, Ameryce oraz w instytucjach publicznych, m.in. w gminie Gata de Gorgos w Hiszpanii. Świat, który przedstawia, jest przede wszystkim kobiecy i robi to z uważnym, realistycznym okiem, zawsze wyłapując w sobie pewną nutę poetyckości. Jej styl to kompendium najnowszych form malarskich, zachowujące ścisłe związek z figuratyzmem, z uwagą na antropologię postaci.
