Ana del Castillo - Patagonia

Moja wizyta w Parku Narodowym Glaciarów w Patagonii, Argentyna, wywarła na mnie głębokie wrażenie i stała się źródłem inspiracji dla wielu moich obrazów. Zastosowano pigmenty w proszku z akrylami na dwustronnie grubości płótnie i papierze. Obraz nie musi być oprawiany. Artystka dołącza certyfikat autentyczności, wysyła dzieło ubezpieczone, z numerem śledzenia i z maksymalną szybkością.
Ana del Castillo jest fotografką i artystką, laureatką licznych nagród, pracuje dla różnych agencji na całym świecie, wystawiała swoje prace w Londynie, Włoszech i Hiszpanii.

Ekonomistka i artystka multidyscyplinarna (Godella, Walencja. 1963). Jako profesjonalistka jest ekonomistką, zajmuje się handlem online w ostatnich latach, działalność tę odłożyła, by poświęcić się niemal wyłącznie podróżom, eksperymentowaniu jako malarka oraz pracy dla różnych międzynarodowych agencji jako fotografka.
Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa, jej prace były publikowane w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, w licznych książkach, katalogach oraz na billboardach autobusów Castellón, a także w licznych nagrodach i wystawach w Londynie i Madrycie. Jej wykształcenie akademickie trwało wiele lat pod kierunkiem fotografki Tere Arcos.
Znalazła się w Europie, chociaż globalizacja postępuje w bardzo szybkim tempie, w każdym kraju i jego miastach, unikalne cechy, które stara się odwzorować na swoich zdjęciach, zarówno ludzi spotykanych na ulicy, jak i budynków wszelkich epok, czy chwil w dowolnym miejscu.
Jej podróże do Islandii, Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii wpłynęły na nią poprzez góry, architekturę i morza — inne z jej wielkich tematów zarówno na poziomie malarskim, jak i fotograficznym.
Jej zaangażowanie w malarstwo było późniejsze. Rozpoczęła formację artystyczną u artysty Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała z malarzem Germá Llorís z Godelli, potem z malarzem Fernando Jiménez i Lucía Peiró i Lloret, uznaną artystką plastic. „Na początku nowego wieku była współzałożycielką heterogenicznej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, obecnie składającej się z trzynastu kobiet, które prowadzą działalność w hali przemysłowej w pobliżu Walencji; grupa pozostaje w stałym kontakcie między sobą oraz z awangardami artystycznymi w różnych zakresach. Jednym z celów grupy jest argumentowanie i organizowanie jednej lub dwóch wystaw rocznie. Grupa już od wielu lat organizowała liczne wystawy w naszej geograficznej przestrzeni.
Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku, „jej szeroka gama tonalna jest idealna dla moich obrazów, co zamienia warsztat w pewnego rodzaju laboratorium talerzy i proszków, w którym spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się całkowicie spokojna i kreatywna”.
W ostatnich latach jej twórczość artystyczna była widoczna na wystawach, wyróżnieniach i nagrodach. Do najważniejszych osiągnięć w 2016 roku należała wspólna wystawa Equipo-Argo w Centre d’Art Taller d’Ivars w Benisaa (Alicante), wspólna wystawa w maju w espai.inf, przestrzeni wystawowej na Uniwersytecie Politechnicznym w Walencji oraz wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel); W 2017 roku, z tym samym kolektywem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatge Urbà w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); a w 2018 także z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z „Abstractus”, wystawa w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z „Abstractus”, oraz wystawa w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.
Została wybrana do XXXIV Konkursu Malarstwa „Salvador Soria” w Vila de Benissa (Alicante), na wystawie Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), w XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundación Legado Andalusí, trasa jej dzieła po kraju; została laureatką Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Na 2018 rok jej prace zostały wybrane do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), wygrała kolejne edycje i została wybrana do Międzynarodowego Konkursu Sztuki „José Camarón” w Segorbe.
W 2014 roku otrzymała nagrodę Camarón w konkursie Sztuki Segorbe (Castellón), wystawiała się indywidualnie z serią Europa w Instants w Fundacji Bancaja Segorbe; w 2016 wygrała Maraton Fotograficzny Las Provincias w Denii (Alicante), zdobyła nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Nagrodzie Eurostars Hotel Real za fotografię. Została wybrana i wystawiała w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a wraz z Equipo-Argo zrealizowała kolorytową wystawę w prestiżowej galerii Godelli Villa Eugenia w 2018, która później trafiła do sali wystaw municipalnej w Mislacie.
Ponownie została wybrana z pracą wystawioną w Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.
Pod koniec 2024 roku zorganizowała wspólne wystawienie w Galerii Ronda w Walencji i jest reprezentowana przez Galerię del Sol również zlokalizowaną w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotografii Narodowego Dziedzictwa od rąk księżniczki w Madrycie w grudniu 2024 roku.
Nadal otrzymuje liczne odznaczenia za swoje fotografie i obrazy, a w najbliższych miesiącach ma zaplanowanych wiele wystaw w całej Hiszpanii.
Według uznanego krytyka LFMM „jej architektoniczne dzieła przekraczają plan fotografie, zyskując surrealistyczny punkt widzenia, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaume I) publikowany w różnych mediach。”