Gianfranco Zenerato - ABSTRACT MOUSE

IDEALE PER INVESTIMENTO - WŚRÓD NAJSZYBCIEJ ROsnĄCYCH GWIAZD NA CATAWIKU W GRUPIE PIERWSZYCH 5 ARTYSTÓW
Ponad 180 kolekcjonerów kupiło dzieła Gianfranco Zenerato na Catawiki.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI TE WYJĄTKOWE DZIEŁO MALARSKIE!!!

208 SPRZEDANYCH DZIEŁ SZTUKI - 100% Pozytywnych - 78 Opinii

Unikalny egzemplarz 100% RĘCZNIE MALOWANY

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)
• Aktywny od 1990 r., z ponad 600 udziałami w wydarzeniach sztuki krajowych i międzynarodowych.
• Uznawany za wysoką jakość prac, z ponad 500 nagrodami.
• Obecny w zbiorach publicznych i prywatnych w W-wie, Europie, Ameryce i Azji.
• Wystawiał u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itp.
• Oceniany przez czołowych włoskich krytyków.

Certyfikat archiwizacyjny międzynarodowy - Certyfikat autentyczności podpisany przez autora - Akta obejmujące ścieżkę zawodową artysty
Dzieło unikalne malowane 100% ręcznie - wymiary całkowite z ramą 75x65x5,5 cm - akryl, pigmenty metaliczne, piasek kwarcowy.
Gotowe do zawieszenia - Pięknie wykonana drewniana rama (jak na zdjęciu)
(Modern icon series)

“ABSTRACT MOUSE” to dzieło, które z mocą i wrażliwością uchwyca napięcie między technologią, strukturą a chaosem. Warstwowa faktura i złożoność kolorystyczna to nie tylko elementy estetyczne, lecz wizualny język głębokiej refleksji nad naszą epoką.

Myszka, symbol interfejsu cyfrowego, tu rozpływa się i ponownie łączy w wir linii i barw, przywołując nieprzerwany przepływ danych, emocji i połączeń, które definiują nasze istnienie współczesne. Gestualna abstrakcja i tkanie koloru tworzą niemal synestetyczne doznania, w których technologia nie jest już prostym narzędziem, lecz przedłużeniem ciała i psychiki.

Posiadanie “Abstract Mouse” oznacza nie tylko dzieło o dużym wpływie wizualnym, lecz także obraz, który dialoguje z wielkimi pytaniami naszej cyfrowej ery. To dzieło, które doskonale wpisuje się w kolekcję sztuki, która łączy estetykę z myślą, oferując kolekcjonerowi potężne świadectwo interakcji między człowiekiem a maszyną, między rzeczywistością a wirtualnością.

WAŻNA NOTATKA DLA OFERUJĄCYCH POZA UNią EUROPEJSKĄ
Wysyłki do krajów spoza UE są możliwe, ale z powodu skomplikowanych procedur biurokratycznych (zezwolenia ministerialne, formalności celne itp.) wiążą się z dodatkowymi kosztami, już uwzględnionymi w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)
Aktywny od 1990 r., podjął artystyczną drogę, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, otrzymując uznania krajowe i międzynarodowe za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego dzieła wzbogacają znaczące kolekcje publiczne i prywatne w Włoszech, Europie, Ameryce i Azji. Wystawiał u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò itd...

Obecnie współpracuje z cenionym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntelli.

Kilka opinii od znanych ekspertów w branży:

Gianfranco Zenerato należy do nurtu artystów lat siedemdziesiątych, surowych wysyłających ostrzeżenie społeczeństwu zachodniemu. Podczas gdy milanowy Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczną złość, Zenerato nosi w sobie bolesne ostrzeżenie, gdzie porażka człowieka może być także prochem do laickiego odkupienia. To wizja bogata w symboliczną treść, malarz szkoły nowoczesnej, który z talentem łączy poszukiwanie z eksperymentacją. (Paolo Levi)

Dostrzega się, że z tej ikonicznej sceny płynie zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych milczących obrazów przerywa atmosferę zawieszenia w świecie szarym, tym współczesnym, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, a zarazem wyraźnym przekazie wizualnym, dialog między esencjonalnością kolorystyczną a harmonią form świadczy o ekspresyjnej napiętości i mistrzostwie utalentowanego artysty. Interesujące i nowatorskie jest połączenie kwiatów, owoców i technologicznych przedmiotów współczesności. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znakowe, które stopień po stopniu odsłaniają nieskończone możliwości wyobraźni, zorganizowanej według uporządkowanych sekwencji własnych przemyśleń. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby zmylić krytyczny osąd, klasyfikując go jako surrealistę. Nie jest to prawda, gdyż nie proponuje on nierzeczywistej fabulacyjnej rzeczywistości, lecz raczej maluje rzeczywistość nam znaną, o celach komunikacyjnych i silnie symbolicznym przekazie. (Sandro Serradifalco)

Ten obraz Gianfranco Zenerato jest technicznie dobrze zbudowany, delikatnie i bogato złożony, proponuje rzeczywistość stworzoną umysłem wizjonera. Jego prace mają mocny komponent scenograficzny, a dla kogofto rozkładającego te przekazy pozostaje do rozszyfrowania, jaką sensację nadał mu autor. On bowiem gra symbolami i aluzjami i bawi się mylącymi współrzędnymi interpretacyjnymi opowieści ukrytej w nieistnieniu. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną umiejętnością w to, co jest przedstawieniem oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, by ponownie odnaleźć emocje... (Giammarco Puntelli)

Autor kładzie nacisk na nakładanie i przecięcie gatunków, na poszukiwanie sugestywne i metaforyczne, ostre w tematach i kolorach. Z piorunującą intuicją jednoczy przeszłość (martwą naturę), teraźniejszość (kobiece oblicze) i przyszłość (symbolizm, krypticzne pisanie ...) tak, że dzieło staje się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym paradygmatem. Nacisk kładziony jest na to, by malarz odnalazł nowy wizualny wszechświat, zbadał granice tradycyjnej ikonografii, by udowodnić, że malarstwo dziś — wśród hałasu — nadal jest oryginalnym dyscypliną. Kreatywność artysty potwierdza wtedy — także dzięki jaskrawym chromiom — że podejście związane z gatunkiem ma jeszcze prawo obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości operowanego na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który poprzez różne eksperymenty doprowadził w latach do umieszczenia swojej wizji w teraźniejszości, która "patrzy" na przeszłość jako świat ideał, lecz utracony, oraz na przyszłość pełną sztucznych i sztucznie stworzonych zanieczyszczeń.
To ostrzeżenie i przestroga płyną z elementów na płótnie otaczających jego całościową wizję. „Bateria”, która pozostaje stałym elementem, mówi: uwaga, czas się kończy, a silne odwołania do naturalnych elementów umieszczonych na pierwszym planie, skażonych przedmiotami świata technologicznego (mysz, CD, budzik) podkreśla, jak ważne jest nie zerwać więzi z przeszłością, ze światem, w którym przyroda była dominująca.
Element żeński, umieszczony w osi czasowej teraźniejszości, reprezentuje archetyp Matki-Earth położonej w ziemi między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco niczym Odyseusz wędruje w tym wymiarze czasowym, poszukując sił, które nas wspierają i kształtują, modyfikują lub kierują naszym losem. Pchnięty ku przyszłości człowiek-artysta stawia czoła podróży z siłą i determinacją, ale potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, technologicznego, który mu wymyka się z rąk i czuje potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyszedł. Tak powraca cykliczność, w której podróż to ten wieczny powrót do życia i śmierci. Będziemy musieli wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć samych siebie, a postać kobiety staje się symbolem tego, co umożliwia nam ponowne narodziny.
Słowa „wyjść” i „porodzić” zawierają w sobie ideę separacji i odłączenia, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato słychać to dźwiękowe odniesienie w kółkowych czasach, to wyjście i powrót. Kiedy patrzymy w przyszłość, pozostaje nam tylko zwrócić wzrok ku przeszłości, by nie stracić naszych korzeni, by nie zepsuć się przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na równi racjonalność i emocje, rodzi wątpliwości i lęki, codzienne czasy ulegają zniekształceniu i nabierają różnych znaczeń.
Podróż w stronę przyszłości staje się wyzwaniem, uchwyconym w spojrzeniu kobiety, ale także niebezpieczeństwem, bo to niemal utrata tożsamości. Wyruszając trzeba stawić czoła separacji od „starego ja”, z nawyków, ról i pewności. Wyjście to wolność, a nawet jeśli jest ograniczona, bo zbliża nas do nieznanego, potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i dośrodkowa, przepływ ekspansji to kierunek, w którym się idzie, podczas gdy środek kurczenia jest kierunkiem skąd się przyszło, a w pracach Zenerato czuć tę pewność pochodzenia z jednego miejsca i kierunku ku innemu. W centrum figura kobiety jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce wychodzenia, z jej rytmami, hałasami, czasami, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Czas przyszłości, który reprezentuje przybycie, w niektórych pracach jest zmechanizowany, a kobieta jest niemal rozpływana, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim położeniu: to tak, jakby utrata tożsamości była skrajną rezygnacją z bycia związanym z przeszłością, a elementy martwej natury stają się w niektórych przypadkach wręcz niewidoczne i przysłonięte przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się to fundamentalne, by chronić się przed tą przyszłością, która idzie niebezpiecznie naprzód i niemal niekontrolowanie, i szukać czegoś znanego i starego, gdzie nawet „iluzje są realne”.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyjście z nim oznacza tymczasowe przyćmienie tych luster, w oczekiwaniu na odkrycie innego obrazu nas samych. Być może odnajdziemy nasze sedno, uświadomimy sobie relatywność wartości i punktów widzenia własnych i cudzych. Moglibyśmy się zgubić, a potem odnaleźć, uświadamiając sobie wspólną naturę, przeznaczenie i tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego pastermizmu z językiem przed-astrakcji figuratywnej, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historyzującego rozsuwa ruchomy suwak swojej świadomości rozwoju, aż do skrajnych nagłych zdarzeń teraźniejszości, podporządkowując swoją erudycyjną technikę energii marzenia, znaku, symbolu i przede wszystkim barwy, bogatej w klarowność i tonalną czystość, aby współdziałać z nowoczesnością, także technologiczną. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjnie wyrażająca ładunek emocjonalny zmienności postmodernistycznej wyrazu w końcu XX wieku i później... z nawarstwieniami karabagijskimi i psychologią nowoczesną o źródle postrenesansowym (Rembrandt...). Zenerato ma potencjał twórczy o szerokim zasięgu historycznym, potrafiąc poetycko łączyć elementy, składając i wibrując struną poezji duszy w ramach historii sztuki w uniwersalnych wartościach, i w skanowaniu kursora jej nieskończonej ewolucji wyobraźni, poprzez hiperrealizm jego wizjonarskiego snu, otwarte okno dodane do rozumu, dialogujące z obecną epoką. (Prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jest jego poszukiwanie: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której wibruje symboliczna częstotliwość, powierzona od czasu do czasu marzeniu, mitowi lub codziennej rzeczywistości, wszystko harmonizowane przez wspaniałą grę kolorów.

Artysta dyscypliny i nowoczesności
Pod redakcją Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są tacy dlatego, że promują to, co nowe, lecz dlatego, że wyrażają to, co mają do powiedzenia w sposób, który sprawia, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie było powiedziane.
(Gotheim)

Należy zacząć od wyrazistego cytatu Goethego, by mówić o bogatej i innowacyjnej malarstwie artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że ta prosta fraza opowiada wielką prawdę: w malarstwie już wszystko zostało zrobione, a dziś artysta pragnący wyróżnić siebie, niezależny od nurtów i Mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne przeszkody, bo jak mawiał również Giorgio Morandi „Na świecie znów nie ma nic lub prawie nic”, i dlatego, by być oryginalnym, trzeba malować z uwzględnieniem ewolucji społecznych, technologicznych i naukowych.

Mówi się, że sztuka jest dla wszystkich, ale nie dla wszystkich; każdy ma prawo do wzruszeń wobec arcydzieła, lecz malować i tworzyć to dar, który Bóg obdarzył tylko wybranym, którzy, potrafiąc dostrzec to, czego inni często nawet nie dostrzegają, potrafią przemieniać emocje płynące z drobnych rzeczy, gestu, czaru, czy spojrzenia w barwy, które ożywiają szarzyznę otaczającego nas świata. Wśród tych szczęśliwców trzeba z pewnością wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z precyzji, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć przywołuje w pamięci dawne Mistrzów, ukazuje, że artysta czerpał z nauk lekcje malarstwa, zdobywając niezwykłą technikę, prezentując unikalność i indywidualność widoczną w każdym dziele, które cechuje elegancka nowoczesność. Wzory kwiatów i owoców na tle wysokich marmurowych ścian, często zmięcionych w romantyczne ozdoby dwóch młodych kochanków, splatają się z przedmiotami codzienności, takimi jak CD-ROM, myszka, szpatułka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otoczenia, zwykle widziany w zmierzchu wieczoru, gdy zielony promień wita słońce i zapowiada księżyc, wydobywa z jeszcze większą siłą to, co Zenerato zakazuje na marmurowych tablicach na pierwszym planie, gdzie odcienie stają się coraz żywsze; od czerwieni, przez żółć, zieleń, po wszystkie ciepłe barwy tęczy.

A tęczę wydaje się, że przejmuje kariera tego młodego, obiecującego artysty, prozaika sztuki, bo tworzy styl początkowo poetycki, potem malarski, dzięki któremu potrafi ukazać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywy, które niosą ze sobą nasz świat.

Oni o nim pisali lub oceniali jego prace:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'Olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino itp...

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler