Masini Daniele - Nel paesaggio

Dzieło zaprasza do powolnego czytania, niemal dotykowego. Każda forma wydaje się być na skraju przekształcenia w coś innego, jakby pejzaż był procesem, a nie danym. W tym sensie, W pejzażu nie pokazuje środowiska: buduje je, wydobywa je jako relację między siłami, jako dialog między tym, co żywe, a tym, co strukturalne, między impulsem a powściągnięciem.

To praca, która mówi o początkach, o materii, o oporze. Wewnętrzny pejzaż, który objawia się poprzez fizyczność malarstwa.