S. Oomius - [SUICIDE] Prophylacticum Vitae - 1660

[PIERWSZE WYDANIE - SAMOBÓJSTWO – SAMOBÓJSTWO – PSYCHOLOGIA – HOLANDIA]

Prophylacticum Vitae czyli Ochrona życia, przeciw samobójstwu
Simon Oomius
Amsterdam, 1660

Rzadkie pierwsze wydanie z licznymi współczesnymi marginesowymi notatkami uczonego teologa.

Szczególnie imponuje całostronicowy miedziorytowy frontispis, który ukazuje drastyczne sceny samobójstwa i prób ratowania życia i w ten sposób stawia temat od razu przed oczami.

Nadzwyczaj rzadkie wczesnonoweżytne pierwsze wydanie tej książki o zapobieganiu samobójstwom – w badaniach wyróżniane jako jedno z pierwszych samodzielnych pism na ten temat w języku niderlandzkim. Reformowany kaznodzieja Simon Oomius analizuje „indirecte en directe selfs‑moorderije”, dyskutuje o przyczynach takich jak rozpacza, melancholia, samotność i zwątpienie w wiarę i rozwija obszerne duchowe strategie ochrony życia. Dzięki temu dzieło stoi na granicy teologii, teorii moralności i wczesnej psychologii i wglądem w radzenie sobie z myślami samobójczymi w XVII wieku.

DO NOTATEK:

Łączą argumenty Oomiusza przeciw rozpaczy i samobójstwu z innymi reformowanymi autorami ( Bolton, Gouge, Voetius itp.) oraz z przykładami z historii kościoła ( Apostaci, herezje, synody kościelne).

Pisarz komentuje, numeruje i uzupełnia argumenty, np. przy „Grzechu przeciw Duchowi Świętemu“, przy pytaniu o odpuszczenie „upadku w wiarę“ i przy duchowym traktowaniu rozpaczy.

Na dole szerokich marginesów znajdują się dłuższe, spójne notatki, najwyraźniej fragmenty lub własne formułowania dotyczące tego, jak obchodzić się z „Afvaligen“, „wanhopige zielen“ itp. – zatem prawdopodobnie notatki kaznodziejskie lub duszpasterskie reformowanego duchownego.

Tekst jest jasno uporządkowany: najpierw definiuje istoty i formy samobójstwa, następnie analizuje duchowe i społeczne przyczyny, a na koniec zaleca praktyczne środki profilaktyczne, takie jak pociecha, duchowe towarzyszenie i wzmocnienie nadziei. Oomius zajmuje się także pokrewnymi tematami, takimi jak rozpacza, grzech przeciw Duchowi Świętemu i pytanie o wieczne przeznaczenie samobójców – tematy, które w tej jasności rzadko były poruszane w osobnej książce.

Współczesna oprawa pergaminowa z ręcznie napisaną tylnią okładką. Jak na wiek, nieco przetarta, ale solidna. Wewnątrz miejscami lekko żółciutka. Wiele stron zawiera współczesne marginesowe notatki (patrz zdjęcia).
Strony: tytułowa miedziorytowa ilustracja + strona tytułowa, Opdracht (14 s.), 336 s., Bladt-Wyser (7 s.)