Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Matka Ziemia (1920)

Drzeworyt z ręcznie naniesioną gwaszą na papierze, zamocowany na czerwonym kartonie. Alegoria przedstawiająca figuratywną kompozycję z najbardziej radykalnego okresu ekspresjonizmu Schreya, wykonana w trakcie jego kadencji jako dyrektora Sturm-Bühne w Berlinie i rok przed jego mianowaniem do Bauhausu.
Kartka 26,5 × 17 cm, zamocowana na czerwonym kartonie 31 × 31 cm.

Podpis ręczny i tytuł wykonane przez artystę ołówkiem. W stanie archiwalnym w fazie mint.

Proveniencja:
Wydanie Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Lothar Schreyer (1886–1966) studiował historię sztuki na Heidelbergu i prawo w Berlinie i Lipsku, uzyskując doktorat w 1910 roku na temat literackiej i artystycznej współtwórczości. Od 1911 do 1918 pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Deutsches Schauspielhaus w Hamburgu. Pomiędzy 1916 a 1928 pełnił funkcję redaktora naczelnego seminaryjnego czasopisma ekspresjonistycznego Der Sturm Herwartha Waldena i uczył w Sturm-Schule für Bühnenkunst und Pantomime do 1924. W 1918 założył Sturm-Bühne wraz z Waldenem, kierując nim do 1921 i wystawiając własne sztuki Kreuzigung i Kindssterben.
W 1921 roku Walter Gropius mianował Schreyer’a mistrzem i dyrektorem warsztatu scenicznego Bauhausu w Weimarie, gdzie uczył do 1923. W następstwie kontrowersyjnego odbioru jego inscenizacji Mondspiel, Schreyer opuścił Bauhaus i dołączył do Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht w Berlinie. Był współzałożycielem zarządu Berlinowej Szkoły Waldorf w 1924 i kierował Kunstschule Der Weg do 1927. Od 1928 do 1932 pełnił funkcję redaktora naczelnego ds. publikacji kulturalnych i literackich w Hanseatische Verlagsanstalt w Hamburgu. Po konwersji na katolicyzm w 1933 pisał pod pseudonimem Angelus Pauper, publikując hagiografie dla Caritasverlag. Kontynuował malarstwo aż do śmierci w 1966.
Matka Ziemia należy do niewielkiego zbioru drzeworytów, które Schreyer stworzył w latach Sturm-Bühne, kiedy jego prace wizualne były nierozłączne z teatralnymi i typograficznymi eksperymentami w Der Sturm. Ręcznie naniesiona gwasza przekształca każde odcisk w unikalny arkusz w ramach drukowanej serii.