MIAZ - Densità Apparente






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 133802
Doskonała ocena na Trustpilot.
Densyteta pozorna, oryginalne dzieło MIAZ z 2025 roku w technice mieszanej (30 × 20 cm) z farbą olejną i gips, podpisane odręcznie, w odcieniach srebra, abstrakcyjna kompozycja z Włoch, w doskonałym stanie, wysłane bezpośrednio od artysty z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Miaz przedstawia oryginalne dzieło w formie plastycznej masy i farby akrylowej „Densità Apparente” o wymiarach 20 x 30 cm, podpisane odręcznie z tyłu, wykonane w 2025 roku. Wysyłane bezpośrednio od artysty z certyfikatem autentyczności.
To dzieło powstaje poprzez warstwowanie masy plastycznej i gipsu, ukazuje się jako materialny labirynt, w którym gra się na iluzji zmysłów. Sam tytuł zapowiada paradoks wizualny: struktura emanująca siłą monolitu statycznego, a jednocześnie skrywająca dynamiczną i lekką naturę.
Contrasto Materico: wystające objętości i chropowate powierzchnie łapią światło, tworząc sieć pełni i pustek. Nieregularny układ elementów łamie sztywność siatki, nadając całej kompozycji pulsujący rytm, prawie w ruchu. Wybór kolorystyczny, przesunięty w stronę metalicznych i ciężkich tonów, nadaje dziełu aurę solidnej dystynkcji; oko dostrzega ciężar ołów czy żelazo, tworząc napięcie między fizyczną realnością podłoża a jego estetycznym odwzorowaniem.
Zaproszenie do eksplorowania ścieżek tego labiryntu, gdzie rygor geometryczny łączy się z nieprzewidywalnością gestu twórczego: architektura myśli, która bada naszą percepcję rzeczywistości.
Artysta:
Miaz identyfikuje się z sztuką informel, abstrakcją i surrealizmem
Jego wpływy mają głębokie korzenie w pracach Dalí’ego: badanie podświadomości, obsesji, psychoz i wizji sennej. W eksploracji granic między malarstwem a rzeźbą Fontany, manipulacja materią i wizja, w której materia stanowi sam przedmiot dzieła; reliefy i głębie dotykowe płócien Burri oraz trójwymiarowość Bonalumi.
Milanese sztukmistrz, poliedryczny artysta, który eksperymentuje i poszukuje, poszerzając subtelne granice między malarstwem matericznym a rzeźbą, zgłębiając trójwymiarową głębię dzieła sztuki. Niestrudzona praktyka języków sztuki, często wykorzystująca skromne, ubogie i odpadowe materiały, przekształca masę w nową formę, tworząc nowe granice, generując przestrzenie i sensoryczne efekty dotykowe i wzrokowe.
Malowanie powierzchni, tworzenie warstwowej materii zdolnej wybudować polimateriałowe dzieło o intensywnej emocjonalnie sile, które często wywołuje sprzeczne reakcje; to go charakteryzuje, to jest świat Miaz.
Drut stalowy, wraz ze swoją strukturą, robi miejsce w dziełach niczym trójwymiarowy ołówek, obrysowując objętości i klatki duszy, tworząc nowe przestrzenie i stając się podmiotem, a nie przedmiotem.
Użycie żywicy epoksydowej tworzy katalizator używany do skamieniania materii, tworząc kontrasty błyszczące/matowe i nadając wyraźną, nowoczesną, krystaliczną i liniową estetykę.
Gips i bawełna wywołują kruchość miękkiego draperunku, który przybiera rzeźbiarską formę, porusza się w grze świateł, które samo tworzy, wwiercając się w fałdy podświadomości.
liczne materiały pochodzące z recyklingu użyte jako wybór etyczny kształtują się w nową formę i zyskują nowy, różny, estetyczny sens poszukiwania piękna.
Miaz przedstawia oryginalne dzieło w formie plastycznej masy i farby akrylowej „Densità Apparente” o wymiarach 20 x 30 cm, podpisane odręcznie z tyłu, wykonane w 2025 roku. Wysyłane bezpośrednio od artysty z certyfikatem autentyczności.
To dzieło powstaje poprzez warstwowanie masy plastycznej i gipsu, ukazuje się jako materialny labirynt, w którym gra się na iluzji zmysłów. Sam tytuł zapowiada paradoks wizualny: struktura emanująca siłą monolitu statycznego, a jednocześnie skrywająca dynamiczną i lekką naturę.
Contrasto Materico: wystające objętości i chropowate powierzchnie łapią światło, tworząc sieć pełni i pustek. Nieregularny układ elementów łamie sztywność siatki, nadając całej kompozycji pulsujący rytm, prawie w ruchu. Wybór kolorystyczny, przesunięty w stronę metalicznych i ciężkich tonów, nadaje dziełu aurę solidnej dystynkcji; oko dostrzega ciężar ołów czy żelazo, tworząc napięcie między fizyczną realnością podłoża a jego estetycznym odwzorowaniem.
Zaproszenie do eksplorowania ścieżek tego labiryntu, gdzie rygor geometryczny łączy się z nieprzewidywalnością gestu twórczego: architektura myśli, która bada naszą percepcję rzeczywistości.
Artysta:
Miaz identyfikuje się z sztuką informel, abstrakcją i surrealizmem
Jego wpływy mają głębokie korzenie w pracach Dalí’ego: badanie podświadomości, obsesji, psychoz i wizji sennej. W eksploracji granic między malarstwem a rzeźbą Fontany, manipulacja materią i wizja, w której materia stanowi sam przedmiot dzieła; reliefy i głębie dotykowe płócien Burri oraz trójwymiarowość Bonalumi.
Milanese sztukmistrz, poliedryczny artysta, który eksperymentuje i poszukuje, poszerzając subtelne granice między malarstwem matericznym a rzeźbą, zgłębiając trójwymiarową głębię dzieła sztuki. Niestrudzona praktyka języków sztuki, często wykorzystująca skromne, ubogie i odpadowe materiały, przekształca masę w nową formę, tworząc nowe granice, generując przestrzenie i sensoryczne efekty dotykowe i wzrokowe.
Malowanie powierzchni, tworzenie warstwowej materii zdolnej wybudować polimateriałowe dzieło o intensywnej emocjonalnie sile, które często wywołuje sprzeczne reakcje; to go charakteryzuje, to jest świat Miaz.
Drut stalowy, wraz ze swoją strukturą, robi miejsce w dziełach niczym trójwymiarowy ołówek, obrysowując objętości i klatki duszy, tworząc nowe przestrzenie i stając się podmiotem, a nie przedmiotem.
Użycie żywicy epoksydowej tworzy katalizator używany do skamieniania materii, tworząc kontrasty błyszczące/matowe i nadając wyraźną, nowoczesną, krystaliczną i liniową estetykę.
Gips i bawełna wywołują kruchość miękkiego draperunku, który przybiera rzeźbiarską formę, porusza się w grze świateł, które samo tworzy, wwiercając się w fałdy podświadomości.
liczne materiały pochodzące z recyklingu użyte jako wybór etyczny kształtują się w nową formę i zyskują nowy, różny, estetyczny sens poszukiwania piękna.
