Ralf Altrieth - So und so - XXL

Na pierwszy rzut oka malarstwo Ralfa Altrietha wydaje się wyłaniać z gestu wolnego, niemal instynktownego. Zbyt szybko jednak narzuca się coś innego: ukryta organizacja, wewnętrzna logika wykraczająca poza samą spontaniczność. U niego materiał nigdy nie jest dekoracyjny. Działa.

Jego praktyka wpisuje się w stałe napięcie między kontrolą a porzuceniem. Odciski, naciski, nakładania kolejnych warstw: gest często bywa pośredni, jakby obraz odmawiał całkowitego z góry zaplanowania. To, co się ukazuje, nie jest zilustrowane — jest objawione. Pojawia się kształt, potem się przemienia, potem waha. I to właśnie w tym przejściu między tymi dwoma stanami dzieło zyskuje swoją siłę.

W tym świecie granica między abstrakcją a figuracją pozostaje celowo niestabilna. Pojawiają się możliwe sylwetki, sugerują się obecności, nigdy nie utrwalone. Spojrzenie jest angażowane, poruszane. Widzenie staje się aktywnym, niemal fizycznym doświadczeniem.

Mógłby to być język malarski zbudowany na procesach: powtarzanie, wariacja, kontrolowane przypadki. Ale redukowanie tej pracy do metody byłoby pominięciem istoty. Bo za tą pozorną mechaniką kryje się dość szczególna wrażliwość — forma delikatności, czasem nawet czułości, która wyłania się w napięciach materii.

Każde dzieło funkcjonuje jak pole możliwości. Nic tu nie jest narzucone, wszystko jest proponowane. To malarstwo, które nie od razu podaje swoje odpowiedzi, lecz otwiera przestrzenie.

W karierze Ralfa Altrietha ten sposób podania zajmuje wyjątkowe miejsce: oznacza moment, w którym malarstwo przestaje reprezentować, by stać się miejscem pojawiania się. Teren, na którym coś może się wydarzyć, bez całkowitej kontroli.

Jego prace nie starają się uwodzić poprzez widowisko czy widoczną wirtuozerię. Zajmują miejsce inaczej. Poprzez swoją gęstość. Poprzez swoją obecność. I dzięki tej rzadkiej zdolności przekształcania przestrzeni, w której się znajdują.

Więcej niż obraz, każda praca działa jak aktywna powierzchnia — przestrzeń, w której wzrok krąży, waha się, wraca. I gdzie w końcu coś się dzieje.

TECHNIKI:
Akr tocrylic na płótnie, 2026
Grube płótno, profesjonalna jakość
155 × 110 cm
Dzieło unikatowe, malowane ręcznie
Doskonale zachowane
Podpisane i datowane na plecach przez artystę
Certyfikat autentyczności podpisany przez artystę

KRYTYKA I PRASA:
"W tym sensie malarskie poematy Ralfa Altrietha to czysty dziecięcy śpiew. Z żeliwa improwizacji wyłania on nieskażany świat składający się z spontanicznej radości i silnych impulsów."
— Dr Friedhelm Häring, historyk sztuki i dyrektor muzeum

"W malarstwie Ralfa Altrietha jest hojność, która ma własny, obrazowy i kolorystyczny język, nie czyniąc koloru wyznaniem, dowcipny bez bycia karykaturalnym, radosny bez idealizmu, energetyczny bez jazgotu, w sumie język głęboko ludzki."
— Bernard Pignero, pisarz

"Oko musi się odbijać, zahaczać, oderwać; jest pochwycone przez kolor, energię gestu, dziwne współistnienia, muzyczne rytmy jazzu, gdzie Ralf Altrieth także działa jako saksofonista, zwolennik improwizacji."
— Stéphane Cerri, dziennikarz

WYSYŁKA:
Płótno wysyłane jest zwinięte, starannie zabezpieczone w solidnej tubie, aby zapewnić bezpieczny transport.
Wymiary podane odnoszą się do dzieła po zamontowaniu na sztaludze. Płótno ma dodatkowe białe marginesy, aby łatwo można było ponownie naciągnąć. Nabywca może powierzyć tę pracę lokalnemu oprawiaczowi.

WYDARZENIA NOTOWANE, 1993 – 2026:
MAC Paris
Galerie LATELIER, Sète
L’espace d’art Chaillioux, Fresnes
A.R.P.A.C., Castelnau-Le-Lez
Galerie Le Lieu Multiple, Montpellier
Galerie N5, Montpellier
Château d'Assas, Le Vigan
A DESSIN 4, Sète
Galerie My Art Goes Boom, Sète
Galerie La Salamandre, Nîmes
Galerie 75, Rouen
SMAC Festival, Toulon
Pop Up, Notre-Dame de la Rouvière
Galerie My Art Goes Boom, Nîmes
Espace des Arts, Le Boulou
Galerie Plurielle, Sète
Galerie U, Baiersbronn, Niemcy
Galerie Théo de Seine, Paryż
Galerie L’Étang D’Art, Bages
Galerie Via Arte, Honfleur
Galerie 175, Dozulé
Galerie Au Quai Dock, Lisieux
Galerie Hartmut Beck, Erlangen, Niemcy
EWE, Freiburg, Niemcy