Pippo - Hollow

Puste
Kot u mego stóp patrzy na mnie z rozpoznaniem, które boli, jego małe serce bije o zimne mury z cegieł. Jesteśmy oboje fragmentami domu, który zniknął, gdy słońce zniżyło się ku skałom. Sięgam po pasek torby, lecz palce mamą jak wosk; nie mam już nic do niesienia oprócz ciężaru wiatru. Wszystko jest jasne i geometryczne, a jednak tak strasznie puste. Jestem portretem życia, które zatrzymało się, gdy muzyka umilkła w soli.

Wymiary: 100 × 75 × 2,5 cm (wys. × szer. × gł.)
Medium: Oryginalny akryl na profesjonalnym płótnie
Wydanie: Unikalne, jedyne w swoim rodzaju dzieło
Podkład: Naciągnięte na profesjonalną drewnianą ramę (gotowe do zawieszenia).
Ramka: Bezramkowe (boki pomalowane, zewnętrzna rama nie dołączona)
Autentyczność: Podpisane na odwrocie; zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).
Logistyka: Profesjonalne opakowanie i pełne ubezpieczenie wysyłki z Włoch z numerem śledzenia.

O artystcie:

Pippo (urodzony w Monzie) tworzy prace poruszające się po cichym terytorium między abstrakcją geometryczną a surrealizmem. Porzuciwszy udaną karierę w projektowaniu graficznym, aby całkowicie poświęcić się malarstwu, osiadł w pobliżu spokojnych brzegów jeziora Maggiore. Jego tło widać w jego kompozycjach — architektonicznych, zrównoważonych i precyzyjnych — lecz łagodzą je kinowa atmosfera, która przypomina pamięć lub sen.

Dla Pippa sztuka to działanie wciągające. Angażuje się w swoje tematy, pisząc narracje w czasie teraźniejszym w pierwszej osobie, mentalnie wchodząc na płótno, aby doświadczyć chwili od środka. Jednak choć wchodzi w te światy osobiście, pozostawia fizyczne płótno otwarte na interpretację. Jego postacie, choć elegancko ubrane, często pozostają bez twarzy. Ta anonimowość jest zaproszeniem: gwarantuje, że bohater „może być kimkolwiek”, umożliwiając widzowi wejście w scenę i samemu zamieszkanie w opowieści.

Ta granica między tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne, definiuje także samego artystę. Powściągliwy i introwertyczny, pisze prywatnie i woli, by jego płótna przemawiały. Nie pozostawia cyfrowego śladu, unikając mediów społecznościowych, aby zachować to samo poczucie tajemniczości obecne w jego twórczości.

Korzystając z palety subtelnych, nastrojowych tonów przeplatanych zdecydowanym kolorem, Pippo doskonali język eleganckiej oszczędności. Jego malowidła — pełne milczących zwierząt, ostrych cieni i jaśniącego światła — to nie tylko obrazy, lecz otwarte historie tęsknoty i łaski.