Lucien Laforge - Les 1001 Nuits - 1912

Stulecie Tysięcy i jednej nocy, ilustrowana przez Luciena Laforge’a

To pierwsza książka dla dzieci ilustrowana przez Luciena Laforge’a i jedno z trzech jego największych osiągnięć w dziedzinie ilustrowania książek – obok Ogiera Dagańskiego (Ogier le Danois) (1913) i Filmu 1914 (1922). Tekst, ułożony na dwóch kolumnach i oprawiony ornamentami, zilustowano 215 rysunkami – pełnokolorowymi tablicami na całą stronę i vignettami w tekście w czerni i bieli. Treść łączy trzy kultowe opowieści z Tysiąca i jednej Nocy: Ali Baba i czterdziestu rozbójników, Aladyn i lampa cudowna oraz Sinbad żeglarz.

Lucien Laforge (Paryż 9., 10 lipca 1889 – Paryż 18., 21 stycznia 1952) był artystą–malarzem i rysownikiem o radykalnej oryginalności, syn malarki miniaturzystki i violinisty. Wykształcony w Akademii Humberta, która zbyt wcześnie krytykowała jego akademizm, zadebiutował jako rysownik w 1910 roku i szybko brał udział w humorystycznych i przede wszystkim lewicowych i libertariańskich czasopismach – Les Hommes du Jour, L’Humanité, Le Canard enchaîné, Le Libertaire. Człowiek o głębokich przekonaniach pacyfistycznych, dwukrotnie udawał obłąkanie, w 1915 i 1917, by uzyskać zwolnienie lekarskie. Bliski Gusowi Bofie duchem, jego twórczość nie została uznana za życia.

Jego styl graficzny jest unikalny w krajobrazie francuskiej ilustracji tamtej epoki: antystrajkowy z przekonań, opowiada się za rysunkiem oszczędnym, pozbawionym zbędnych ozdób, który z biegiem lat staje się coraz prostszy, redukując dekoracje i detale do ich najbardziej istotnego wyrazu, pozostawiając jedynie siłę idei. W „Stuleciu Tysięcy i jednej nocy” ten styl, nadal kolorowy i nasycony orientalną zmysłowością – okrągłe formy, dekoracyjny arabesek będący dziedzictwem secesji, ciepła paleta – ujawnia również malarza, wystawiającego równolegle w Salon d’Automne i Salon des Independants już od 1909 roku. Spotkanie tego całkowicie nonkonformistycznego ducha z egzotycznym światem Tysiacas i jednej nocy daje album o zadziwiającej oryginalności, dziś rzadko spotykany i poszukiwany przez miłośników dziecięcej ilustracji z początku XX wieku.

Album jest wydany w formacie in-4° (25 x 33 cm), liczy 64 strony, oprawa twarda z ilustracją wydawcy i czerwonym płóniem na grzbiecie, okładki w kolorze, grzbiety czerwone. Okładka porysowana, rogi wytarte. Książka nie trzyma się już okładki, zaś kartki zeszytowe pozostają zszyte luźno. Strona tytułowa przednia nieobecna. Na stronie 16 pociągnięcie z boku i drobne ubytki na stronie 17 (zob. zdjęcie).