Anton Kaestner - #380 - M - " Turquoise ".

#380 - M - " Turkusowy ".
Unikat, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z pracowni w Paryżu.

Akranowy spray na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
Obraz nie jest reprodukcją. To oryginalne dzieło malowane w kilku warstwach farby i/ lub sprayu, o błyszczącym, „glossy” wykończeniu, zbliżonym do aplikacji żywicy, które jest unikatowe.

Wymiary: 17,3 x 12,6 x 0,12 cala / 44 x 32 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen z aluminium, referencja 34 (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkowe 90€.

Dzieło podpisane na odwrocie.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Wysyłka objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa 18–28 czerwca 2026 roku.

"Życiorys

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał nasiono pasji, która ostatecznie stała się celem mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Najpierw pociąło mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z biegiem czasu, a ja uważam się za ateistę, rozwinąłem także upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która zabrała mnie na całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgii, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek byłem, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka była zawsze częścią mnie, cicho gotująca się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na wewnętrznym ja.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować moją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Poprzez moją sztukę mam nadzieję oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się mojej sztuce. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza solowa wystawa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała charakterystyczne podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstrudowanego pleksiglasu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej powierzchni, czasem delikatnej.
Ten proces uniemożliwia mi obserwowanie dzieła w trakcie jego rozwoju. Nie mam wizualnego sprzężenia zwrotnego ani kontroli podczas procesu — co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek idzie, by zablokować rozum — aby kierować wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, i zostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. Podejście to, które rezonuje z procesem objawiania / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i liberacją. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przezroczystości, dając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieuchronne potrzeby”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Świadomie utrzymuję moją metodę prostą. Ani „emocje”, ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moje sztuki to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to ujął francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasami mogą przywodzić na myśl transparentność i jasność witraży, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórę, która pozwala zobaczyć swoją własną sylwetkę, różną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: ono żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do podjęcia własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każje nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego eksplorowania, co mogę osiągnąć. Malowanie dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potroi pasję do widzenia.”

Anton Kaestner