Baptiste Laurent - Porte N&B

"Porte N&B ", 110x110cm, akryl na papierze, 2018.
Podpisano na odwrocie. Sprzedane bez oprawy, wysyłane w rolce.

Bio artysty/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym, który żyje i pracuje w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem wyrazu jest malarstwo, ale zajmuje się również rzeźbą i rozwija projekty o silnym, literackim, społecznym i antropologicznym charakterze.
W swoich najnowszych publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, kilkakrotnie eksperymentował z pracą twórczą w kooperacji z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta antyakademicki i eklektyczny, lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między narracją neo-figuratywną, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnego studia „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych i książka, które były tematem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museo Antropológico de Madrid i Galerii Gazzambo w latach 2018 i 2019.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit stanowi malarski i wyobrażeniowy opis podróży migrantów, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museo Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Gwinei w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), sprzedawca uliczny, zmarł na zawał serca podczas ucieczki przed policją ulicami Madrytu.
To tragiczne wydarzenie wywołało powszechny bunt w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye serii odwołuje się do zbioru odlewów gipsowych twarzy rdzennych mieszkańców wystawionych w Muzeum Antropologicznym. To konfrontuje się z formalnymi odniesieniami rzeźby naukowej, tradycyjnej rzeźby ceramicznej, masek śmierci, orientalizującej sztuki i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów stara się odzwierciedlić paradoksy odbioru uchodźców w Europie.
Bez rygoru, który charakteryzuje podejście antropologa czy naukowca, lecz będąc naśladowaniem ich procesów, celem jest szkicowanie subiektywnej próby nowych ludzkich postaci żyjących w Europie