Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Case Bruciate





€ 48 | ||
|---|---|---|
€ 43 | ||
€ 38 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141948
Doskonała ocena na Trustpilot.
Mauro Falcioni (1978) prezentuje Vicolorato Case Bruciate, praca o wymiarach 48 × 48 cm na grubym kartonie, technika mieszana: akryl i akwarela, podpisana z przodu i z tyłu, oryginalne wydanie z 2024 roku, w doskonałym stanie, Włochy, wielokolorowa.
Opis od sprzedawcy
Wysyłka łączona; Jeśli kupisz więcej prac na tej samej Aukcji płacisz TYLKO jedną wysyłkę
Mauro Falcioni (1978, Matelica - Italia)
Technika mieszana: akryl, akwarela na grubym kartonie
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
Certyfikat autentyczności artysty
ZAPRASZAMY do odwiedzenia aukcji online z ofertą dobrowolną na stronie "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku, od zawsze artysta sztuk wizualnych i ilustrator; kształci się w grafice dla sieci, nie porzucając swojej prawdziwej vocazione: rysunku odręcznego i malarstwa
Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne przedstawienia, aż po odnalezienie w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażania własnego spojrzenia na świat.
Pod tym znakiem dojrzewa jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki kredek z papieru na płótno i nadając swoim dziełom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się postaci i scenariuszy przesiąkniętych znaczeniem.
Jego poetyka: sen i przeżyty moment nabierają formy zarówno w przejściu do pamięci, jak i w akcie twórczym, który, poprzez używany język, uwydatnia różnicę między dziełem a podmiotem.
Taka różnica kończy się byciem materią konstytuującą sam podmiot.
Autora reprezentuje tę nie do przebycia, a jednocześnie istotną dysharmonię, odwołując się do psychoanalitycznych odniesień charakterystycznych dla tradycji jungowskiej.
Kot przewodnik, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, ponieważ różne oblicza tego samego ja odnoszą się do pojęcia Cienia, najciemniejszej części nas samych, które musimy okiełznać w podejściu do rzeczywistości.
Każdy inny stosunek jawi się jako brak lub zarys dążący do sformalizowania samego: schodząc w głąb jaźni autor zmusza nas do konfrontowania samotności—melancholii jako egzystencjalnego stanu człowieka, jego cechy „upadania poza świat”.
Historie sprzedawców
Wysyłka łączona; Jeśli kupisz więcej prac na tej samej Aukcji płacisz TYLKO jedną wysyłkę
Mauro Falcioni (1978, Matelica - Italia)
Technika mieszana: akryl, akwarela na grubym kartonie
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
Certyfikat autentyczności artysty
ZAPRASZAMY do odwiedzenia aukcji online z ofertą dobrowolną na stronie "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku, od zawsze artysta sztuk wizualnych i ilustrator; kształci się w grafice dla sieci, nie porzucając swojej prawdziwej vocazione: rysunku odręcznego i malarstwa
Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne przedstawienia, aż po odnalezienie w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażania własnego spojrzenia na świat.
Pod tym znakiem dojrzewa jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki kredek z papieru na płótno i nadając swoim dziełom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się postaci i scenariuszy przesiąkniętych znaczeniem.
Jego poetyka: sen i przeżyty moment nabierają formy zarówno w przejściu do pamięci, jak i w akcie twórczym, który, poprzez używany język, uwydatnia różnicę między dziełem a podmiotem.
Taka różnica kończy się byciem materią konstytuującą sam podmiot.
Autora reprezentuje tę nie do przebycia, a jednocześnie istotną dysharmonię, odwołując się do psychoanalitycznych odniesień charakterystycznych dla tradycji jungowskiej.
Kot przewodnik, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, ponieważ różne oblicza tego samego ja odnoszą się do pojęcia Cienia, najciemniejszej części nas samych, które musimy okiełznać w podejściu do rzeczywistości.
Każdy inny stosunek jawi się jako brak lub zarys dążący do sformalizowania samego: schodząc w głąb jaźni autor zmusza nas do konfrontowania samotności—melancholii jako egzystencjalnego stanu człowieka, jego cechy „upadania poza świat”.

