Osvaldo Provvidone (1920-2013) - Senza Titolo

AUTORE

Osvaldo Provvidone (1920 – 2013) włoski malarz. Urodzony w Novarze, był artystą wizualnym, który wyróżniał się na scenie sztuki współczesnej włoskiej poprzez stałe i pasjonujące poszukiwanie stylistyczne. Jego kształcenie ma korzenie w gorączkowej epoce powojennej: studiował w Akademii Albertina di Belle Arti w Turynie, mając za gwiazdy dwóch mistrzów o randze Felice Casorati i Enrico Paolucci, wybierając tego ostatniego na swojego bezpośredniego mentora. Po nauczaniu w Turynie w instytucie Statale del Figurino e della Moda (wówczas kierowanym przez Italo Cremonę) oraz później w liceach i technikach Novary, Provvidone całkowicie oddał się działalności wystawienniczej. Już od lat sześćdziesiątych zaczynał zdobywać znaczące wyróżnienia, z których na pierwszym planie wyróżnia się zdobycie drugiej nagrody za temperę na I Biennale Romana Arte Contemporanea w 1967 roku.

Z punktu widzenia poetiki i techniki, począwszy od lat pięćdziesiątych sztuka Provvidone’a doświadczyła zdecydowanego skrętu: artysta oddalił się od rygoru figurativnego, aby doprowadzić do utopijnej eksploracji przestrzenności abstrakcyjnej. Jego styl ujmuje się poprzez osobistą malarską sztukę znaku i gestu, często opisywaną przez krytykę jako prawdziwy i „magma chromatica” majestatyczny, zdolny przekładać wewnętrzną emocjonalność na wibracje na płótnie. Postrzegając malarstwo jako strumień w nieustannym bycie, Provvidone przeplatał dzieła o niezwykłej delikatności i tonalnej wyrafinowaniu z twórczością charakteryzującą się silnym odczuciem materiałowości i nieregularnymi plamami. Jego nienasycona skłonność do eksperymentów doprowadziła go do przekroczenia granic oleju i tempery na płótnie, eksplorując grafikę, techniki mieszane na kartonie, a także sięgając po sztukę tkaninową i integrację dzieł sztuki w kontekstach estetyczno-architektonicznych.

Jego prace były historyzowane, nabywane lub valorizowane w ramach przeglądów sponsorowanych przez instytucje jego regionu: Gmina Novara uhonorowała jego dziedzictwo wystawami o wysokim znaczeniu, takich jak ta zorganizowana w Salonie dell'Arengo del Broletto w 2002 roku oraz retrospektywy w Spazio aperto all'Arte, cementując ostatecznie jego rolę jako żywej, autonomicznej głosu sztuki współczesnej włoskiej.

OPIS

„Bez tytułu”, mieszana technika na kartonie przymocowanym do deski, 86x68 cm, 1961. Na odwrocie etykieta galerii i etykieta wystawy „Osvaldo Provvidone - Opere Scelte” z 2005 roku, wobec której dostarczymy kopię katalogu.

Kompozycja jawi się jako autonomiczna i materialna eksploracja krajobrazu wewnętrznego, topografia emocjonalna, gdzie formy nigdy nie krystalizują się w zdefiniowane obiekty, lecz pozostają w stanie wiecznego przepływu i energii. Zrealizowane w kluczowym momencie kariery Provvidone’a, tuż po definitywnym odcięciu od ściśle figuratywnych wpływów jego kształcenia, to dzieło ucieleśnia pełne przyjęcie języka informale.

Kompozycja opiera się na dynamicznym fragmentowaniu warstw nałożonych i ze sobą złączonych, gdzie masy koloru odważnie prowadzą dialog i zderzają się. Pionowy, ciemny i głęboki ośrodek, dominowany przez intensywny fiolet i przypalony brąz, zakotwicza prawą stronę kompozycji, podczas gdy po lewej i na dole rozciągają się szerokie plamy złotych ochreów, błyszczącego żółtego i pomarańczy, przerywane blokami szaro-lawendowego i kremowego bieli. Technika jest wysoce gestualna i materialna, z widocznymi pociągnięciami pędzla naprzemiennie gęstości i przejrzystości. Szczególnie interesująca jest gra sgrafitto i cienkich, niemal filigranych linii, które przecinają powierzchnię malarską, skrobając górne warstwy, by ujawnić te spodnie lub dodając delikatną strukturę retikularną w powietrzu, jak w obszarze środkowo-lewym, niemal przywołująca kruchą sieć lub geomeryczną postać rozpływającą się.

Dzieło doskonale wpisuje się w dorosłą poetykę Provvidone’a, charakteryzującą się poszukiwaniem abstrakcyjnej przestrzenności, która unikając dekoracyjności powierzchnej staje się ekspresją somatyczną. Przedstawia ideę malarstwa jako „magma cromatica” opisywaną przez krytykę, dynamiczny przepływ energii w nieustannym bycie, gdzie kolor nie jest tylko pigmentem, lecz emocjonalną materią drgającą na powierzchni. W tym okresie artysta umacnia swoją tożsamość kolorysty, przesuwając granice w zdolności koloru do przekazywania stanów ducha i energii, przeplatając momenty niezwykłej delikatności z nagłymi „odczuciami” materialnymi. Obraz o energicznej kompozycji, dynamiczny i porywający efekt estetyczny.

CONDITION REPORT

Dobra ogólna kondycja. Praca ma żywych kolory i czytelne pociągnięcia pędzla; należy odnotować lekkie pofałowanie podłoża w prawym dolnym rogu (zob. zdjęcie). To nie wpływa na ogólnie estetyczny efekt.

Zdjęcie obrazu osadzonego w aranżacji powstało przy użyciu sztucznej inteligencji i należy je traktować wyłącznie jako ilustracyjne. Obowiązują jedynie pozostałe fotografie, które wiernie pokazują przedmiot i jego cechy ogólne oraz szczegółowe.

Wysyłka śledzona i ubezpieczona z odpowiednim opakowaniem.