Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 133888
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) oryginalne malarstwo akrylowe na płótnie zatytułowane Spazio dimensionale, 50 × 50 cm, podpisane odręcznie, wielokolorowe z zielenią, czerwienią i żółcią, powstałe w 2024 r. we Włoszech, Współczesne, sprzedawane przez Galleria.
Opis od sprzedawcy
Giovanni Greco (1953, Katanii) [Włochy]
Akryl i mieszane na płótnie
podpis artysty na froncie i odwrocie;
Certyfikat autentyczności od artysty
- Zachęcamy do OGLĄDANIA aukcji online na platformie o wolnym fondzie "delauretisart"
GIOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii, a w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, łącząc jednocześnie przykład magrittowski i później de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, marzenia i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silne napięcie ukierunkowane na rozwiązanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” – czasem niekwestionowane przejścia – dzieło artysty Giovanni Greco, nieprzenikliwe jako środek, by ukazać na nowo problemy fundamentalne, z których nasz umysł nie przestaje się wyzwalać, urządzając wizualne szantaże, szantaże duszy; w dalszym etapie przyciąga go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylowe, ile z powodu wyrażonego zainteresowania, które objawia się w solidnej kompozycyjnie całości; przedmioty, postacie i samą przestrzeń stają się masami potężnymi, wynikającymi z ciemnych i lepko gromadzonych tonacji kolorystycznych, w kontekście, w którym czas zdaje się być zatrzymany, a motywy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, poruszanymi przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest jasno skierowane w stronę siebie samego i wnętrza rzeczy, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, sięgając z głębin duszy i z czasem zastępując, nowymi mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
Przetłumaczone przez Tłumacz GoogleGiovanni Greco (1953, Katanii) [Włochy]
Akryl i mieszane na płótnie
podpis artysty na froncie i odwrocie;
Certyfikat autentyczności od artysty
- Zachęcamy do OGLĄDANIA aukcji online na platformie o wolnym fondzie "delauretisart"
GIOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii, a w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, łącząc jednocześnie przykład magrittowski i później de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, marzenia i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silne napięcie ukierunkowane na rozwiązanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” – czasem niekwestionowane przejścia – dzieło artysty Giovanni Greco, nieprzenikliwe jako środek, by ukazać na nowo problemy fundamentalne, z których nasz umysł nie przestaje się wyzwalać, urządzając wizualne szantaże, szantaże duszy; w dalszym etapie przyciąga go malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylowe, ile z powodu wyrażonego zainteresowania, które objawia się w solidnej kompozycyjnie całości; przedmioty, postacie i samą przestrzeń stają się masami potężnymi, wynikającymi z ciemnych i lepko gromadzonych tonacji kolorystycznych, w kontekście, w którym czas zdaje się być zatrzymany, a motywy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, poruszanymi przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest jasno skierowane w stronę siebie samego i wnętrza rzeczy, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, sięgając z głębin duszy i z czasem zastępując, nowymi mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
