Giovanni Greco (1953) - Solo intro





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141366
Doskonała ocena na Trustpilot.
Włoskie współczesne malarstwo akrylowe Solo intro autorstwa Giovanniego Greco (1953), 50 × 50 cm, wykonane w 2024, wielobarwne, edycja oryginalna, ręcznie podpisane, w doskonałym stanie, sprzedawane przez Galleria.
Opis od sprzedawcy
KOMBINOWANA WYSYŁKA; Jeśli kupisz więcej dzieł na tej samej Aukcji, zapłacasz TYLKO ZA JEDNĄ WYSYŁKĘ
Giovanni Greco (1953, Katanii) [Włochy]
Emalia akrylowa na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
Zachęcamy do odwiedzenia Licytacji online na stronie "delauretisart"
GIOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisał się do Szkoły Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął swoją działalność malarską, łącząc jednocześnie przykład magrittowski i później de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielanie dwóch warstw, pozornie sprzecznych: marzenia i obiektywna rzeczywistość, w pewnego rodzaju absolutnej rzeczywistości.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia – dzieło artysty Giovanni Greco nieodgadnione w sposób, by ukazać w nowym świetle podstawowe problemy, z których nasz umysł nie przestaje się uwalniać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; później zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim przez prace G. De Chirica, nie tyle z powodu wyborów stylistycznych, ile z powodu wyraźnego zainteresowania, które ujawnia się w zwartej kompozycyjnie strukturze; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, zdefiniowanymi przez ciemne i gęste objętości kolorystyczne w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty wiszą między metafizycznym wpływem a odwołaniami neoklasycznymi zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, neologizm stworzony przez artystę – (éndon-éxò), gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i do środka rzeczy, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe przeżyciu obserwatora, wywodząc z głębin duszy i stopniowo zastępując, za pomocą nowych, mrocznych sił, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
KOMBINOWANA WYSYŁKA; Jeśli kupisz więcej dzieł na tej samej Aukcji, zapłacasz TYLKO ZA JEDNĄ WYSYŁKĘ
Giovanni Greco (1953, Katanii) [Włochy]
Emalia akrylowa na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
Zachęcamy do odwiedzenia Licytacji online na stronie "delauretisart"
GIOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisał się do Szkoły Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął swoją działalność malarską, łącząc jednocześnie przykład magrittowski i później de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielanie dwóch warstw, pozornie sprzecznych: marzenia i obiektywna rzeczywistość, w pewnego rodzaju absolutnej rzeczywistości.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia – dzieło artysty Giovanni Greco nieodgadnione w sposób, by ukazać w nowym świetle podstawowe problemy, z których nasz umysł nie przestaje się uwalniać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; później zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim przez prace G. De Chirica, nie tyle z powodu wyborów stylistycznych, ile z powodu wyraźnego zainteresowania, które ujawnia się w zwartej kompozycyjnie strukturze; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, zdefiniowanymi przez ciemne i gęste objętości kolorystyczne w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty wiszą między metafizycznym wpływem a odwołaniami neoklasycznymi zaczerpniętymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, neologizm stworzony przez artystę – (éndon-éxò), gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i do środka rzeczy, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe przeżyciu obserwatora, wywodząc z głębin duszy i stopniowo zastępując, za pomocą nowych, mrocznych sił, jasne i proste przestrzenie rozumu.

