Max Papart (1911-1994) - L'oiseau de feu

Bonjour

Proponuję autentyczną, w idealnym stanie gratografię pochodzącą z limitowanego wydruku 23/35 z podpisem ręcznym.

Max PAPART (1911-1994), wraz ze swoimi przyjaciółmi Henri GOETZ i James COIGNARD, jest znany z doskonałej opanowania techniki reprodukcji w karborundzie. W przeciwieństwie do tradycyjnej ryciny, w której rudyko spieka się metal, rytownik dodaje na swoją płytę metalową pastę z żywicy i proszku karborundu (twardy kryształ krzemu). Efekt to specyficzny wygląd materiału o ziarnistej, teksturowanej fakturze, którą widać w szarych strefach i pod czerwienią tego dzieła. Ta nowość łączy się ze starożytnymi technikami akwaforty i aquatinty. Ta praca kwaśna służy do naniesienia na płytę i nadania ostrości czarnym liniom szachownicy oraz odcieniom tła. Podczas przejścia przez prasa gruba warstwa karborundu tworzy relief, który wypycha i zniekształca papier arches o grubości, to technika wytłaczania. Widoczny gołym okiem relief nadaje głębi ptakowi i czerwonej wstędzce, tworząc estymę rzeźby na papierze.

Od pierwszego spojrzenia dzieło narzuca suwerenny spokój, niemal medytacyjny. Przenosi nas w umysłowy krajobraz, w abstrakcyjną przestrzeń, gdzie czas zdaje się zatrzymany. Tło składa się z dwóch dużych płaszczyw w delikatnym, lekko zielonkawym odcieniu szarości. Ta mglista oprawa przywołuje ciężkie niebo lub ziemię drzemącą o świcie. W centrum tej miękko neutralnej przestrzeni wybucha kolorowy rozerwanie, to łącze w formie linii ognia. Szeroka pozioma wstęga czerwieni vermilion o żywym i ziemistym charakterze przecina kompozycję. Nie jest prosta, lecz drga jakby była namalowana przez samą Naturę. Ta pasmo ognia działa jak poetyczny horyzont: oddziela górę od dołu, podobnie jak niebo i ziemia, jednocześnie wlewając puls życia i ciepło w serce szarego milczenia. Postać centralna to ptak w kratkę. Pod tym ognistym horyzontem krąży ten element centralny w powietrzu — lekki i żywy. Ten ptak jest rozpoznawalny w grafice Maxa PAPPARTA. Z stylizowaną, geometryczną, prawie kubistyczną sylwetą ptak zdaje się zawieszony w wietrze. Jego zarys jest jednocześnie stabilny i dynamiczny, położony jak latawiec na szaro-niebieskim bezkresie. Jego ciało ozdobione jest wzorem kratkowanego, białego i czarnego motywu. Kwadraty o nieregularnych kształtach przypominają puzzle pamięci. Czarne kwadraciki rozpraszają się losowo niczym nuty muzyczne na milczącej partyturze. Ptak staje się symbolem ludzkiej myśli, która pragnie wznieść się w bezkresie mgły świata.

Wymiary ramy: 46 cm x 38,5 cm
Wymiary wgłębienia: 21 cm x 27 cm

Ta praca w idealnym stanie nosi podpis ręczny Maxa PAPARTA. Umieszczona jest między końcową dekadą lat 70. a 1985 rokiem; artysta był wtedy w szczycie swojego grafiki. Do dzieła dołączono albastrową ramę o szorstkiej fakturze oraz nowe podwójne passe-partout.

Ta rycina to dzieło o doskonałej równowadze, gdzie sztywna geometria tańczy z wolnością kreski, a melancholia szarości jest ocalona przez ciepło linii ognia pod odważnym lotem ptaka.