Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentowane bez ramy

Wymiary dzieła: 50 cm wysokości x 40 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią osobą żyjącą urodzoną w tej historycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego rolę jako malarza. Człowiek dawnej Katalonii, wykształcony, od zawsze przyciągała go Średniowiecze, Romaniczny Pirenej i pierwsi gotycy. Ślad sztuki renesansu włoskiego, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angelico czy Rafael, dają się odczuć w wielu portretach kobiecych Tore semir, jak ten, który tu mamy. To właśnie ta mieszanka starości i nowoczesności stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej formuje go znajomość romańskiego i gotyku. Jego postaci, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl witraże gotyckie, luminous, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze — dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Kataloński Nowy Człowiek (Nuevocentismo). Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie zwiedza Muzeum Prado i nasiąka malarstwem Velázkreza, wybierając reprodukcję „Meninas” na swój sposób, własnym stylem, z żywymi odcieniami różu i fosforyzującego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec technikę kolażu używaną przez artystę, który decyduje się wtopić kawałek tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna tworzyć, jak sam określa, „między starą a nową”. Rozpoczął wystawy indywidualne w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratywnego, śródziemnomorskiego, by później przejść w abstrakcję, by powrócić do figuralnego nowoczesnego pojęcia. Uważany jest, ostatecznie, za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak renomowanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się stosowaniem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza wyróżnia bogata i plastyczna paleta barw, która w połączeniu z różnymi mediami, które używa jako podkład, daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości kolorycznej i wyrazistej osobowości, czyniąc z artysty mistrza.

Klasyczne i nowe łączą się w pociągu pędzla Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, ulatuje. Granica między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w jego sposobie kładzenia pędzla na płótnie. Miquel osiąga to, co wielu wcześniej nie zdołało: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem ludzi z przeszłości, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno kunszt, co koncepcja, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na stałe poszukiwania. Interesującym kontrastem w dziele Miquela jest sposób, w jaki przedstawia postacie, miejsca i sytuacje dawnych epok, utrwalone nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definicji linii i kształtów, że czasem wydaje się niemożliwe, że to płótno o dwóch wymiarach, gdy patrzy się na to, że malarstwo to raczej suma tekstur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabularny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego wzroku twarzy, co zaprasza obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Postacie kobiece mają powolne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro, by domagać się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszernym dorobku malarskim „zajmuje się kompozycją i kolorem, generującymi szczególnie misternie opracowane twórczości, w których widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią wyraźne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w wyraźnym, osobistym plastykowym znaku”.

Krytyk sztuki, Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz zaznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrazie, a nawet próbuje umieszczać w swoich tłach interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundament? rys odcisk, silny, precyzyjny, wnikliwy, wyznacza formę, definiuje przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem przychodzi inny sposób widzenia, wyobraźnia, marzenia, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera chromatycznością, która łączy kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa drugą rzeczywistość pejzażu, figury. Ciekawa i atrakcyjna sztuka, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodnie ze swoją wizją prymitywów, nie przejmował się zbyt bardzo swoim społecznym oddziaływaniem na swoich nauczycieli, którzy czasem byli anonimowi; mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i w Japonii; trudno sporządzić wyczerpującą kwerendę jego życiorysu. Obecnie wystawia stałą wystawę w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Królewskie Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artiste Independants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Francja.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lyions Club. Chartres Doyen - Francja.

Honory gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.

Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Francja.

Grand Prix la Femme et l’Imabonire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris.Francja.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.

Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.

Wystawa Pamięci 25. rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.

Sala Constanti Art, Reus. Wspólna wystawa bożonarodzeniowa, 2009-Tarragona.

#parisapartment