Luigi Rossanigo (1948) - Presenze specchianti

Dzieło proponowane to subtelna lustrzana płyta aluminium w reliefie (gofratura) i ponumerowana PdA1/1, wykonana z cm 20x15, oparta na kartonie, podpisana na płycie i z tyłu – widoczna w ramie ok. cm 17x12 – z ramą ok. cm 32x23.

Dzieło zostanie starannie zapakowane i wysłane w ciągu 3 dni z autentykiem na fotografie podpisaną przez artystę -- gotowe do zawieszenia lub położenia --
— wysyłka śledzona i ubezpieczona — (niestety zdjęcie nigdy nie oddaje w pełni).

Dla miłośników innowacji i sugestii XX wieku byłoby to naprawdę interesujące dzieło w limitowanej serii zaledwie 2 egzemplarzami -- praktycznie jak egzemplarz unikatowy -- podpisane na płycie -- z ramą cm 32x23x2 -- dzieło pasujące do każdego wnętrza.

Dzieło zostanie starannie zapakowane i wysłane w ciągu 3 dni z autentykiem na fotografie podpisaną przez artystę -- gotowe do zawieszenia lub położenia --
— wysyłka śledzona i ubezpieczona — (niestety zdjęcie nigdy nie oddaje w pełni).


Dla miłośników innowacji XX wieku udoskonalonych techniką w latach 2000 -- intrygujące i innowacyjne dzieło niedo przegapienia (są to dzieła do kolekcjonowania, ponieważ na ten moment Rossanigo pozostaje jedynym artystą, który podejmuje się goffrowania na metalu — prędzej czy później ktoś go skopiuje, co już się zdarzało wielokrotnie -- niestety taka jest decyzja pozostania artystą niezależnym i nieustannie poszukującym).

…w rozwijającej się powoli i systematycznie swojej pracy, Luigi Rossanigo przeszedł przez szczególną formację artystyczną, charakteryzującą się różnorodnymi eksperymentami w różnych dziedzinach. Od pierwszych doświadczeń malarskich, w których motyw był traktowany z bezpośrednim odniesieniem do rzeczywistości, artysta, w pierwszej połowie lat 70., stopniowo zbliżał się do koncepcji abstrakcyjnej formy, syntetyzowanej w szybką i bezpośrednią gestykulację. Ta nieformalna dygresja znalazła naturalną ewolucję w surrealiźmie przeżywanym z własnym, subiektywnym zamiarem introspektywnym, pośród abnormalnych zmyśleń rzeczywistości, zaznaczonych z precyzją podróżnika z wieku XVII. Kultywując jednocześnie upodobanie do cennej sztuki jubilerskiej i zbliżając się do środowiska rzeźbiarskiego Carrary, wszechstronny artysta poczuł potrzebę podjęcia definicji objętościowej bloku marmurowego, przenosząc na niego trójwymiarową interpretację dzieła już wyobrażonego dla złotego pierścionka. Taki przebieg doprowadził Rossanigo do zmiany układu konstrukcyjnego obrazu, przechodząc do realizacji tensostruktur i polimateriałowych związków, nowej dialektyki, w której zmaterializowała się zgoda między malarstwem a rzeźbą...