Signed Pepi Merisio - Citta Murate - 1986

Wyjątkowy egzemplarz z podpisem na stronie tytułowej Pepi Merisio (1931 – 2021), nieosiągalny w internecie w egzemplarzu podpisanym. 216 stron i 172 fotografii, głównie kolorowych, drukowanych na pełnych stronach lub, w niektórych przypadkach, na dwuszeregu z obszernymi podpisami, tekst po włosku Geno Pampaloni, oprawa wydawnicza barwy granatowej z tłoczeniem tytułu na okładce i na grzbiecie w białej typografii, z okładką z ilustracją.

We Włoszech znajduje się wiele miast obronnych z murami obwodowymi, wysokimi wieżami umożliwiającymi obserwację otoczenia i bramami do wchodzenia, gdy dopuszczono to wejście. Te miasta Włoch miały chronić się przed zwanymi Saracenkami (sarraceni?), ponieważ w 1480 roku Turcy wylądowali w Otranto, w królestwie Neapolu, i utrzymywali się przez kilka miesięcy. Potęga osmańska przyczyniła się także do wzmocnienia piratów, którzy narzucali swoją władzę na wybrzeżach Morza Śródziemnego. Jednak te najazdy nie były jedynymi, których doświadczyły włoskie miasta, które same toczyły liczne walki między sobą. Pod koniec XIV wieku Milanie rozpoczynają politykę podboju i ekspansji w Wenecji, a następnie w środkowych Włoszech. Jednocześnie Florencja prowadziła agresywną politykę w Toskanii. Tak atak Faenzy w listopadzie 1500 roku doprowadził do konfrontacji wojsk papieskich z miastem Faenza. Średniowieczne Włochy były ziemią konfliktów. Sprzeczność między Guelphami, sprzyjającymi papieżowi, a Gibelinami, zwolennikami Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, długo kształtowała życie polityczne włoskich miast. Ponadto wojna wenecko-osmańska z lat 1537–1540 przeciwstawiła Imperium Ottomanów pod rządami Sulejmana Wielkiego, na początku wspierane przez Francję, i Republikę Wenecji. Tylko jedność włoska była w stanie położyć kres tym wewnętrznym wojnom, ale architektura miast została przez to naznaczona, co nadaje im niezaprzeczalne dziedzictwo estetyczne, tu sfotografowane przez Pepi Merisio.

Pepi Merisio, samodzielny fotograf, niemal całe życie spędził na terytorium Bergamo, które zgłębiał w całej swojej szerokości, przemierzał wszystkie równiny i doliny, a także górskie osady. Bardzo szybko zyskał międzynarodową renomę, ponieważ w lipcu 1966 roku czasopismo Camera, wydawane w Szwajcarii w Lucernie, poświęciło mu obszerny dossier. Wówczas będąc dyrektorem czasopisma Camera, Roméo Martinez wprowadził go do kolekcji Wielcy fotografowie (https://www.messinissalibri.com/prodotto/152963-i-grandi-fotografi-pepi-merisio) i Pepi Merisio podpisał z Gianni Berengo Gardinem, którego uważał za brata w fotografii, tom o Latium w Touring Club d’Italie.

Wielce znany fotograf Ferdinando Scianna oświadczył w 2021 roku po śmierci Pepi Mérisio: „Spotkałem Pepi w 1967 roku, kiedy dopiero przybyłem ze Sycylii, a on już miał ogromny międzynarodowy prestiż”. „Właśnie zdobył nagrodę międzynarodową za reportaż o śmierci wuja Angelo, wokół niego krążyło wiele osób i miałem wobec niego wielki podziw... Wybrał swój sposób postrzegania świata, świat, o którym chciał mówić i sposób, w jaki chciał to robić... Miał polityczno-kulturowe zaangażowanie większe niż bezpośrednie... Był wielkim antropologiem świata chłopskiego. Jego archiwa to kulturowy skarb, którego będziemy potrzebować, aby zrozumieć skąd przyszliśmy i dokąd zmierzamy, jeśli w ogóle gdzieś zmierzamy". (https://bergamo.corriere.it/notizie/cronaca/21_febbraio_04/ferdinando-sciannalui-ci-fa-capire-dove-veniamo-19b7d422-66bc-11eb-8ada-57b39586265a.shtml)

Książka z mojej osobistej kolekcji, przechowywana z największą starannością, w doskonałym stanie ogólnym, z bardzo lekkim zużyciem wynikającym z użytkowania i zestarzeniem na okładce i folii na tylnej części (zob. zdjęcie). Wysyłka zabezpieczona, z wzmocnioną paczką i gwarantowaną śledzoną przesyłką międzynarodową. W przypadku zakupu wielu egzemplarzy możliwość wysyłki grupowej z zwrotem nadpłaconych kosztów pocztowych przez PayPal.

Waga 1,7 kg bez opakowania