René Magritte (1898-1967) - Black Magic






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 134742
Doskonała ocena na Trustpilot.
Rene Magritte, Black Magic, lithografia (60 × 45 cm) z limitowanej edycji 275, plate signed i hand signed, wyprodukowana w Belgii w latach 2000–2010, w stanie fair.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na vellumie BFK Rives.
Numerowana / 275 kopii, podpisana w druku
Lithografia wykonana pod kontrolą Sukcesji Magritte, uwierzytelniona przez blind seal Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które igrają z tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z roku 1964 „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec zapaśników), choć często odnosi się do niego jedynie poprzez elementy wizualne ze względu na jego uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w centrum widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portalu do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechnie obecne motywy, aby podważyć percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co jest wyobrażone i samej natury reprezentacji.
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na vellumie BFK Rives.
Numerowana / 275 kopii, podpisana w druku
Lithografia wykonana pod kontrolą Sukcesji Magritte, uwierzytelniona przez blind seal Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które igrają z tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z roku 1964 „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec zapaśników), choć często odnosi się do niego jedynie poprzez elementy wizualne ze względu na jego uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w centrum widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portalu do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechnie obecne motywy, aby podważyć percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co jest wyobrażone i samej natury reprezentacji.
