Agathe Toman - CLOUD #2 15/15

To dzieło należy do „KOLEKCJI WSPÓLNEJ” artysty.
Fotografia wydrukowana na promocyjnym papierze fine art glossy z ziarnem. Zdjęcie z Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana zwinięta, nie jest oprawiona, dołączony będzie certyfikat autentyczności, wypełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numbered, podpisane odręcznie z przodu i z tyłu. Inked fine art pigment digigraphic o bardzo wysokiej jakości.
Agathe Toman artystka znajduje się w Sotheby’s od 2021 roku.

Biografia artystki :
Urodzona w 1989 roku, o pochodzeniu francuskim, austriackim i czeskim, Agathe Toman jest francuską artystką wielodyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo i poezję, a także rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne oraz latach pracy jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, dziewięć lat temu Agathe poczuła potrzebę skoncentrowania się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Obecnie osiadła w Landes od trzynastu lat, Agathe jawi się jako rosnąca postać sceny sztuki współczesnej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Od 2021 roku cieszy się uznaniem Sotheby’s; jej prace były licytowane trzy razy, co świadczy o szybkim rozwoju i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowych. Jej znaczący wkład w różne salony, w tym Art Paris, przyniósł jej ogromny sukces, umacniając obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe preferuje głębokie odcienie czerni i błękitu, dyskretne zabarwienie w ruchu. Jej malarstwo wykorzystuje czyste pigmenty, farby drukarskie, oleje i akryle o wstrząsającej intensywności, które skłaniają do ponownego połączenia z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza to, co widzialne. Płótno wywiera moc, odpowiadając własnym doświadczeniom.
Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, emanują destabilizującą siłą przyciągania.
Fotografie Agathe wprowadzają zamęt swoimi kalejdoskopowymi abstrakcjami; nasiąkają nas spokojnymi doznaniami, wspomnieniem doskonałej bezwładności, która była naszym początkiem.
Setki jej wierszy kształtuje jej wszechświat liryką charakteryzującą jej twórczość. Pierwszy zbiór pt. „You will have to learn to smile again” ma ukazać się zimą 2024 roku.

Poza praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w badanie psychoanalizy w analizie transakcyjnej, którą kontynuuje od czterech lat w Paryżu. To zgłębianie wzbogaca jej proces koncepcyjny, umożliwiając integrowanie bardzo głębokich dimension psychologicznych w jej sztuce, która nabiera nowych warstw.

Agathe nie rozdziela swojej sztuki od swoich zaangażowań społecznych. Skupia swoje dzieło na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne, ochrona środowiska i edukacja. Te obszary refleksji nie tylko pojawiają się w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jej praca została uznana i uhonorowana w wielu renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L'Oeil i Elle, co odnotowuje jej znaczący wpływ na współczesną sztukę.

Agathe Toman wciąż fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje dzieła okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak postrzega je i przekształca w sztukę. Doświadczenia, które dzieli z ogromną hojnością.

„ MOJA WIZJA :
Moja praca bada głębokie więzi między psychiką a ciałem, tworząc dialogi między umysłem a materią. Pytam o ich sposób działania w ich środowisku, o powiązania, które tworzą, i o wibracje, zarówno wyczuwalne, jak i niewyczuwalne, które z nich wynikają.
Badam takie tematy jak tożsamość, pamięć, ludzką naturę i relację między jednostką a jej otoczeniem. Moje prace emanują emocjonalną głębią i pewnym napięciem, zapraszając widza do introspektywnych refleksji, otwierając drogę do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samą materialność moich dzieł: zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne, zniuansowane, tam gdzie ciemność współżyje z jasnością, niebieski iskrzy w kontakcie z czernią lub sam się rozświetla. Jesteśmy w obecności/nieobecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie są każdą absolutną kreacją, uwolnioną od wszelkiego naśladownictwa, wywołującą czystą emocję, pobudzającą przebudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się w ten sposób lustrami tych ukrytych wewnętrznych aspektów.

Skrupulatna więź między moimi rękami a pigmentami, węgielkami, długopisem i farbami, poprzez depozycję materii na papierze lub na płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, wynik jest niekontrolowany. Wyjątkowość.
Tak pracuję nad utrwaleniem ruchu materii, gęstości światła, wprowadzając w siebie, dla przebudzenia Ja.

Zawsze jest coś, co nie było domyślone. Coś nieoczekiwanego. Tę niez-s namacalne intensywność, subtelnie pobudzana, która nas hipnotyzuje i przytłacza. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności, przekształcają obserwatora swoją siłą. Pojawia się niepowtarzalny ślad, poetycka abstrakcja; moje dzieła są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości to „materializacje stanów psychicznych”, pejzaże ludzkie, nici mojej duszy, zapraszające innych, by się w nich stopili.
Ich wartość nie jest estetyczna; tkwi w wibracjach, które moje prace wywołują u obserwatora. To dwie wrażliwości, które spotykają się, a nie dwie oddzielne jednostki. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Traktuję je jak istoty aktywne, tworzące nowe więzi między Nami a sobą.

Widzący staje się wówczas twórcą, ożywiając dzieło w alchemii rezonansów psychicznych.

Zachęcam do drogi ku nowemu spojrzeniu na siebie, na świat i na innych.

Jeśli widz teraz się otwiera, to rezonanse psychiczne zgadzają się i synchronizują w jednej symfonii, zaczyna się dialog, pojawia się wyczuwalny rytm. Anamorfizm jego duszy rysuje się, nieuchwytny odzwierciedlenie. To poetyczne doświadczenie.
Intensywne i potężne doświadczenie.

Chcę, aby moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i aby emocje znalazły w nich echo, a słowa rezonowały.
To, co jest ważne, to co dzieło mobilizuje w nas i efekt tego spotkania.

„ Duchowy ból związany jest ze wszystkim, co wymyka się procesowi symbolizacji podmiotowej. Cierpimy z powodu tego, co jest psychicznie zablokowane lub czeka na zapisywanie psychiczne. Istota ludzka nie cierpi tylko z powodu wydarzeń lub myśli, ale dlatego, że pewne procesy w niej nie znalazły lustra, echa, wysłuchania i recepty, i pozostają w stanie błądzenia.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopathologii klinicznej, str. 146.